สิ้นเสียงพูด
รูหนอนขนาดเล็กที่มักปรากฏขึ้นเป็นประจำกลับไม่ปรากฏ
แคร่ก!!!
รอยแยกมิติขนาดมหึมาพาดผ่านอวกาศยาวหลายสิบล้านกิโลเมตร พลันปรากฏขึ้นตรงหน้า
รอยแยกนั้นยาวจนแม้แต่สัมผัสของเย่เฉินก็ยังหยั่งไม่ถึงปลายทาง
ยังไม่ทันที่เขาจะได้อุทานด้วยความทึ่ง
จู่ ๆ แสงสีฟ้าที่ดูไม่จริงก็สว่างวาบขึ้น
อุปกรณ์ทรงกลมขนาดมหึมาชิ้นหนึ่งโผล่ส่วนหัวออกมาจากรอยแยก
จากนั้นร่างอันใหญ่โตของมันก็ค่อย ๆ ถูกพ่นออกมาทีละนิ้ว
เมื่อมันปรากฏขึ้นต่อหน้าเย่เฉินอย่างเต็มรูปแบบ แม้เขาจะเตรียมใจไว้แล้ว ก็ยังตกตะลึงกับขนาดของมันจนตาค้าง!
รอยแยกมิติขนาดยักษ์ค่อย ๆ เลือนหายไป
วงแหวนเว่ยซือลี่ลอยนิ่งอยู่กลางห้วงดาว ภายใต้แสงอาทิตย์ มันเปล่งประกายสีทองระยิบระยับ
รอบด้านไม่มีอะไรให้ใช้เทียบขนาด เพื่อให้รู้ว่ามันใหญ่แค่ไหน เย่เฉินจึงได้แต่หันกลับไปมองดาวสีฟ้า
ชั่วพริบตา ความรู้สึกไม่สมจริงก็พุ่งกระแทกเข้าสู่สมองของเขา
จากสัมผัสของเขา
เส้นผ่านศูนย์กลางของดาวสีฟ้า...
กลับยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของวงแหวนเว่ยซือลี่ด้วยซ้ำ!!!
เขาจ้องอุปกรณ์โครงสร้างขนาดมหึมาตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
“ไอ้นี่...เอาไว้ทำอะไรกันแน่?!!!”
“ระบบ! ระบบอยู่ไหม?! ออกมาอธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิ!”
เงียบงัน...
ระบบไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง
เย่เฉินก็พลันตาเป็นประกาย
“ซิงเฉิน! เธอต้องรู้แน่!”
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็รีบบินเข้าไปใกล้วงแหวนเว่ยซือลี่ทันที
แม้มองด้วยตาเปล่าจะรู้สึกว่ามันอยู่ไม่ไกล แต่เย่เฉินต้องบินอยู่นานถึง 15 นาที กว่าจะไปถึงบริเวณผิวของมัน
นี่มันไม่ต่างอะไรกับการไปถึงดาวเคราะห์สักดวงเลย!