“ท่านเบเรนส์ พวกเรา...ลองทุกวิถีทางแล้วครับ”
ราชันยุทธ์คนหนึ่งถอนหายใจพลางมองจักรพรรดิบู๊ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
จักรพรรดิบู๊เป็นผู้หญิง มีใบหน้าแบบชาวตะวันตก ผมสีทอง ตาสีฟ้า สวยมาก อีกทั้งยังสวมเกราะสีขาวนวล ดูองอาจและไม่ธรรมดา
เธอขมวดคิ้ว
“ลองต่อไป ยังไงก็ต้องมีวิธีที่พวกเรายังไม่ได้ลอง!”
ตอนนั้นเอง ราชันยุทธ์อีกคนก็ถามหยั่งเชิงว่า
“ท่านเบเรนส์ โปรดยกโทษให้ผมที่ต้องพูดตรง ๆ ตอนนี้วิธีเดียวที่พวกเรายังไม่ได้ลอง ก็เหลือแค่วิธีการของหลงกั๋วแล้วครับ”
“ไม่อย่างนั้น ให้ผมติดต่อพวกเขาดูไหมครับ?”
“ไม่ได้เด็ดขาด! ซากปรักหักพังแห่งนี้อาจเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เราควบคุมทั้งโลกได้ ห้ามให้พวกนั้นรู้เด็ดขาด!”
“แต่ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกนะครับ เมื่อสองวันก่อนมีราชันยุทธ์จากหลงกั๋วเข้าใกล้ที่นี่ พวกเราก็ไล่ไปแล้ว ถ้าช้ากว่านี้ พวกเขาต้องสงสัยแน่”
“พอแล้ว ไม่ต้องพูดมาก!”
เบเรนส์โบกมือ “พวกนั้นมาเมื่อไร ฉันจัดการเอง แต่ห้ามให้เข้ามายุ่งเด็ดขาด!”
ราชันยุทธ์ทั้งสองได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจ แล้วไม่พูดอะไรอีก
พวกเขาไม่ได้ถอนหายใจเพราะหลงกั๋ว แต่เสียดายที่ไม่ได้สมบัติมาไว้ในมือเร็ว ๆ
โดยที่ไม่รู้เลยว่า...
กลางอากาศ ห่างจากพวกเขาไป 500 เมตร
ตอนนี้มีคน 38 คนกำลังนั่งยอง ๆ จ้องทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่