เย่เฉินรีบฉวยจังหวะพูดต่อทันที
“รุ่นพี่ทุกคนคิดว่ายังไงบ้าง? จะลองดูกันไหม? เกาะคู่อาทิตย์อุดมไปด้วยทรัพยากรหายากสารพัด แค่หยิบออกมาสักชิ้นก็มีมูลค่ามหาศาลแล้ว! ถ้าเราไปตั้งหลักที่นั่นได้จริง ๆ ก็เหมือนขุดเจอขุมทองเลย!”
“อีกอย่าง ฉัน เย่เฉิน ขอรับปากตรงนี้ว่า ไม่ว่าใครในที่นี้จะไปเกาะคู่อาทิตย์กับฉัน ก็จะได้รับส่วนแบ่งทรัพยากร 1 เปอร์เซ็นต์! ส่วนคนที่อยู่เฝ้าค่ายจะได้ 0.5 เปอร์เซ็นต์!”
“แค่ 1 เปอร์เซ็นต์เองเหรอ? ไอ้หนู แกขี้เหนียวเกินไปหรือเปล่า!”
สิงจวินเบ้ปากอย่างไม่พอใจ
เย่เฉินยิ้มพลางอธิบาย
“รุ่นพี่ อย่าดูถูก 1 เปอร์เซ็นต์เชียว นี่ไม่ใช่แค่เหมืองหรือโรงงานสักแห่ง แต่เป็นเกาะคู่อาทิตย์ทั้งเกาะ!”
“แค่เดินไปเรื่อย ๆ ที่นั่นก็เจอทรัพยากรมูลค่าหลายร้อยล้านแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการพัฒนาอย่างจริงจังเลย!”
“พืชล้ำค่าที่มีอายุนับพันปี สายแร่หายากยาวหลายสิบกิโลเมตร ไหนจะน้ำพุวิญญาณ ผลไม้วิญญาณ ต้นไม้วิญญาณ ลูกสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อีก... มีเยอะจนพูดไม่หมด! ถึงตอนนั้นสิ่งที่เราได้มาจะมีมูลค่ามหาศาลจนประเมินไม่ได้!”
สิ้นเสียง ทั้งห้าคนก็เงียบไป
แววตาของพวกเขากลับยิ่งเปล่งประกายขึ้นเรื่อย ๆ
ครู่ต่อมา
สิงจวินเป็นคนแรกที่ตอบตกลง
“เอาสิ! อย่างมากก็แค่บาดเจ็บสาหัส อยากตายก็ใช่ว่าจะตายกันง่าย ๆ เย่ ไอ้หนู นับฉันด้วยคน!”
“ได้เลย”
เย่เฉินตอบรับอย่างอารมณ์ดี
เหยียนไห่เป็นคนที่สอง ส่วนลี่ซื่อเฉียงเป็นคนที่สาม