ครู่ใหญ่ต่อมา
เย่เฉินสั่งให้จูกัดเยว่แจ้งห้าอันดับแรกในรายชื่อว่า อีก 3 ชั่วโมงให้มาหาเขาที่บ้าน
ส่วนเขาก็พาสาว ๆ ทั้งสามกับซิงเฉินกลับบ้าน
ตลอด 10 วันที่ผ่านมา เขาไม่ได้กินข้าวแม้แต่คำเดียว
แม้พลังในร่างจะเต็มเปี่ยมจนไม่รู้สึกหิว
แต่กฎหมายก็ไม่ได้กำหนดสักหน่อยว่าของที่กินต้องเป็นธัญพืชเท่านั้น~
เย่เฉินพาไป๋หนิงปิงกับหลินเหยาเข้าไปในห้อง
ไม่นาน ม่านพลังชั้นหนึ่งก็แผ่ขึ้น ปิดกั้นเสียงทั้งหมดภายในห้อง
ซิงเฉินอยู่ในครัวคนเดียวเพื่อทำอาหาร ทุกจานที่ผ่านมือเธอล้วนมีฝีมือระดับเชฟแถวหน้า
ทุกคนติดใจฝีมือเธอกันหมดแล้ว
ในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงไป๋จิ่นหาน เธอนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟา เม้มปากแน่น ในใจรู้สึกน้อยใจสุด ๆ
ที่จริงเธอตัดสินใจแน่วแน่มานานแล้ว แค่ยังหาโอกาสเหมาะ ๆ ไม่ได้เท่านั้น
เธอไม่อยากให้ทุกคนอยู่ด้วยกัน อย่างน้อยครั้งแรกก็ไม่ได้
ครั้งแรกของเธอ ต้องได้อยู่กับเย่เฉินสองคน!
เธอนั่งเหม่ออยู่บนโซฟาตามลำพัง ไม่ดูทีวี ไม่เล่นมือถือ ไม่ฝึกฝน แม้แต่เรื่องแอบเข้าไปขโมยของกินในครัวที่ปกติชอบทำก็ยังไม่ได้ทำ
เธอเอาแต่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาแบบนั้น
จนกระทั่งผ่านไป 2 ชั่วโมง
เมื่อม่านพลังถูกเก็บลง เสียงอาบน้ำที่ดังขึ้นกะทันหันก็ปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์