ตอนที่เหลยปิงกับหลี่นากำลังเลือกร้านอาหาร
ขณะเดียวกัน
อีกด้านหนึ่ง
ค่ายสมาคมซิงเหยา
ห้องประชุม
เย่เฉินกำลังนั่งล้อมโต๊ะเจรจากับหญิงสาวหกคน
แต่ดูจากสีหน้าของเย่เฉินแล้ว เขาไม่ค่อยพอใจกับข้อเสนอของอีกฝ่ายนัก
“ไม่ได้! นี่มันคิดจะมือเปล่าฮุบของชัด ๆ พวกเธอได้ของดีจากเราไปฟรี ๆ ส่วนฉันไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง!”
“เป็นพันธมิตรทั้งรุกทั้งรับยังไม่พออีกเหรอ? ฐานทัพเฮยซิงของฉันเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกคุณได้แน่นอน!”
ซิงผินขมวดคิ้วเรียวงาม มือทั้งสองยันโต๊ะไว้
เย่เฉินยิ้มเยาะออกมา
“คุณซิง คิดว่าฉันจำเป็นต้องมีพันธมิตรจริง ๆ เหรอ? ไม่ต้องพูดถึงในประเทศเลย ต่อให้เป็นโลกนอกประเทศตอนนี้ ใครกล้ามาวางท่าใส่ฉันบ้าง?”
“แต่นายก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ตลอดเวลานี่ สมาชิกสมาคมซิงเหยากว่าหมื่นคนของนายล่ะ พวกเขาไม่ใช่ราชันยุทธ์สักหน่อย”
“หึ ๆ ๆ ก่อนออกไป ฉันหาพวกราชันยุทธ์มาคอยดูแลที่นี่ได้อยู่แล้ว แค่นี้ฉันพอมีเส้นสายอยู่บ้าง”
“นาย!…”
“เพราะงั้น ถ้าอยากได้สิทธิ์ซื้อคะแนนหรือแลกของก็ได้ แต่เปลี่ยนข้อเสนอมา!”
“หัวหน้าเย่ ฟังพวกเราก่อน! ฟังหว่านเอ๋อของพวกเราสิ!”
หญิงสาวคนหนึ่งโวยวายพลางดึงหว่านเอ๋อให้ลุกขึ้น
เย่เฉินพยักหน้า
“ว่ามาสิ”
หว่านเอ๋อดูเขินอายเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเสียงเบา
“พวกเรายินดีจ่ายเพิ่มจากราคาคะแนนละ 20 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่จ่ายเพิ่มจะโอนเข้าบัญชีสมาคมซิงเหยาโดยตรงค่ะ”
“ข้อเสนอนี้ใช้ได้ ตอนนี้คะแนนมีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 85,000 คิดเพิ่ม 20 เปอร์เซ็นต์ก็ 17,000 แต่…ฉันอยากให้เพิ่มอีกหน่อย ยังไงของพวกนี้ก็มีจำนวนจำกัด ถ้าพวกเธอแลกไปหมด ฉันจะอธิบายกับลูกน้องยังไง?”
“งั้น…งั้นเพิ่มเป็น 30 เปอร์เซ็นต์ดีไหมคะ?”
“ตกลง!”
เย่เฉินตอบรับอย่างไม่ลังเล
จากนั้นเขาหันไปมองซิงผิน “คุณซิงคิดว่ายังไง?”