ในเวลาเดียวกัน
ภายในซากปรักหักพังอ่าวตงไท่
“สู้เขา!”
“พยายามเข้า!”
“เบ่งตอนอึด้วยสิ!”
“ตาแก่สิง~ นี่นายมาผิดฉากแล้ว!”
“อ๋อ~”
“รุ่นพี่ทั้งหลาย ออกแรงอีกหน่อย! ผมใกล้จะสำเร็จแล้ว!”
“มาแล้ว ๆ!”
“สู้เขา!”
“พยายามเข้า!”
“เบ่ง... โจมตีต้องออกแรง!”
เสียงตะโกนเชียร์ของเหล่าราชันยุทธ์ทำให้พลังงานที่ส่งให้เย่เฉินเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
เย่เฉินควบคุมพลังงานให้ไหลเวียนไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็พุ่งออกไปด้วยท่าทีดุดันยิ่งกว่าเดิม
“ตูม!”
พลังงานที่หอคอยปลดปล่อยออกมาแตกสลายไปกว่าครึ่งในพริบตา ภายใต้การโจมตีครั้งนี้
ในที่สุดพลังงานของเย่เฉินก็สัมผัสตัวหอคอยได้อีกครั้ง และโอบล้อมมันไว้แน่นหนา
《เคล็ดผูกหลอม》เริ่มทำงานอีกครั้ง!
หอคอยเริ่มสั่นสะเทือนเบา ๆ ราวกับรับรู้ถึงความหวาดกลัวได้เหมือนมนุษย์
มันเริ่มดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อหนีจากการหลอมของเย่เฉิน
เย่เฉินเตรียมรับมือเรื่องนี้ไว้นานแล้ว
เพียงสะบัดมือ เขาก็ควักเชือกมัดเซียน อาวุธเทพสำหรับจับศัตรูที่ซื้อเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ ออกจากพื้นที่เก็บของ!
เชือกสีทองอร่ามปรากฏขึ้น ก่อนจะยืดยาวอย่างรวดเร็วราวกับมีชีวิต แล้วพันหอคอยไว้แน่นหลายชั้น
“รุ่นพี่สิง จับมันไว้! เจ้านี่กำลังจะหนี!”
เย่เฉินพูดพลางยื่นปลายเชือกอีกด้านให้สิงจวิน
อีกฝ่ายรับเชือกไป สีหน้าตื่นเต้น ก่อนจะเริ่มออกแรงดึงถอยหลัง