ตั้งแต่เธอกับเฉิงอวี่ผ่านดันเจี้ยนระดับสูงนั่นด้วยกันได้ คนในแก๊งก็เริ่มอยู่ไม่สุขกันขึ้นมา
พากันร้องขอให้พาเล่นไม่หยุด แม้แต่พวกที่ก่อนหน้านี้พูดว่ารูปเธอหลอกตา ก็ยังส่งคำขอเพิ่มเพื่อนมาให้ แต่เธอไม่กดรับสักคน
อาจเป็นเพราะเธอไม่โผล่มาพูดในแก๊ง ทั้งยังไม่ตอบรับคำขอเป็นเพื่อน พวกที่ร้องขอให้พาเล่นก็เปลี่ยนท่าที หันมาพูดจาประชดประชันแทน
บอกว่าเธอเป็นสมาชิกแก๊งแท้ ๆ แต่ไม่รู้จักสามัคคีกันเลย ให้ประธานแก๊งเตะเธอออกจากแก๊งไปซะ
เตะก็เตะสิ เตะแล้วก็อย่ามาขออุปกรณ์คืนจากฉันก็แล้วกัน
น่าเสียดายที่รอตั้งนาน ประธานแก๊งก็ยังไม่เตะเธอออก
หลี่ม่านส่ายหน้าอย่างเสียดาย แล้วเปิดช่องโลกเพื่อหาเป้าหมายสำรอง
เฉิงอวี่วัน ๆ ไม่ “ทำงาน” ก็เปิดเกมทิ้งไว้เฉย ๆ รู้จักกันมาหนึ่งสัปดาห์กว่าแล้ว ยังไม่ได้เพิ่มเพื่อนในเกมกันเลย รู้สึกว่าคงอีกนานกว่าจะล้วงเงินจากเขาได้ ยังไงก็ต้องหาเป้าหมายสำรองไว้สักคน กระจายความเสี่ยงในการลงทุน
ขณะที่เพิ่งเลือกเป้าหมายได้ เธอก็เหลือบเห็นเลข 1 เด้งขึ้นตรงรายการเพิ่มเพื่อน
หลี่ม่านชินแล้ว ตั้งแต่เธอเอารูปจากอินเทอร์เน็ตไปโพสต์ในเว็บบอร์ด คำขอเพิ่มเพื่อนก็มีเข้ามาแทบทุกวัน ยิ่งสองสามวันก่อนหลังผ่านดันเจี้ยนระดับสูงได้ จำนวนก็พุ่งขึ้นอย่างมาก
เธอเบนสายตาไป ไม่คิดจะกดดู
ช่องแชทบริเวณใกล้เคียงมีข้อความเด้งขึ้นมาหนึ่งบรรทัด
เฉิงอวี่ (เซียนพิณ): “รับแล้ว”
หลี่ม่านกะพริบตาปริบ ๆ ค่อนข้างประหลาดใจ ก่อนกดเปิดคำขอเพิ่มเพื่อน แล้วพบว่าเป็นเขาส่งมาจริง ๆ