ฮั่วหลิงเหิงแทบไม่เคยโกหก เพราะไม่จำเป็นและไม่คิดจะลดตัวทำเช่นนั้น ดังนั้นเมื่อเขาโกหก จึงดูออกจากสีหน้าได้ทันที
เจียงอิ้งเยว่ผิดหวังอย่างมาก เมื่อก่อนพวกเขาเคยร่วมมือกันผ่านด่านเกมด้วยกันแท้ ๆ แต่ตอนนี้เขากลับเต็มใจคลอเคลียอยู่กับผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันได้ไม่นานมากกว่า
แถมผู้หญิงคนนี้ยังช่วยอะไรเขาไม่ได้สักอย่าง ไม่พอยังอาจเป็นภาระให้เขาอีก
อีกอย่าง เด็กสาวคนนี้ให้ความรู้สึกแปลก ๆ ทั้งที่ดูขี้กลัวแทบตาย แต่พอเห็นภาพนองเลือดในห้องปิดตายกลับมีปฏิกิริยาไม่มากนัก ผู้เล่นหน้าใหม่คนอื่น ๆ มือเท้าอ่อนแรงจนแทบเสียสติ ทั้งหวาดกลัวฮั่วหลิงเหิงที่ลงมือฆ่าคน แต่เธอกลับไม่หวั่นเกรง แถมยังเข้าหาเขาเสียอีก แค่นี้ก็ผิดปกติแล้ว
แต่ตอนนี้ฮั่วหลิงเหิงหลงเธอจนหัวปักหัวปำ ไม่ได้สังเกตเรื่องพวกนี้ หรือไม่ก็รู้ดีแต่ไม่ใส่ใจเลย
เขากำลังเพลิดเพลินกับการที่เด็กสาวพึ่งพาและเทิดทูนเขา สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่เขาอยากเห็นที่สุด
นี่แหละคือเรื่องที่ทำให้เจียงอิ้งเยว่รู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบคั้น
ดวงตาเจียงอิ้งเยว่แดงก่ำ «คุณเปลี่ยนไปแล้ว»
ฮั่วหลิงเหิงงุนงง «ผมเปลี่ยนไปตรงไหน?»
«เมื่อก่อนคุณไม่หลงกลเล่ห์ตื้น ๆ แบบนี้หรอก ตอนนี้แค่เพราะเธอสวย คุณก็หลงเสน่ห์แล้ว ฉันผิดหวังในตัวคุณจริง ๆ»
ฮั่วหลิงเหิงขมวดคิ้ว «คุณพูดอะไรไร้สาระ?»
แม้เขาจะยอมรับว่าหวั่นไหวกับหลี่ม่านอยู่บ้าง แต่ไม่ยอมรับว่าตัวเองถูกยั่วยวน อีกอย่าง สถานะของเจียงอิ้งเยว่ก็ไม่เหมาะจะพูดกับเขาแบบนี้