แผนที่เกาะเพิงไหลเป็นแผนที่ที่ให้ความรู้สึกเหมือนแดนเซียนที่สุดในบรรดาแผนที่ทั้งหมด ตั้งอยู่บนยอดเขาสูง มีหมอกเมฆโอบล้อม ต้นไม้ทุกต้น หญ้าทุกกอ และดอกไม้ทุกดอกล้วนสร้างขึ้นอย่างประณีตเป็นพิเศษ
ชวนให้รู้สึกราวกับยืนอยู่กลางอากาศจริง ๆ
แต่สำหรับหลี่ม่านที่คุ้นชินกับทิวทัศน์งดงามของแผนที่มานานแล้ว ยังมีสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้น
เธอเพิ่งเริ่มทำภารกิจ สามคนนั้นก็มาอีกแล้ว
ขยันกันจริง ๆ สามคนนี้คงไม่ได้จับตาดูตำแหน่งของเธอตลอดเวลาหรอกนะ ไม่จำเป็นขนาดนั้นก็ได้ มีความแค้นอะไรกันนักหนา เธอก็ไม่เคยหลอกเอาเปรียบพวกเขาสักหน่อย
ทั้งสามมาถึงแล้วก็เห็นเซียนพิณชุดขาวที่ยืนอยู่ข้างเธอ ตอนแรกยังจำไม่ได้ว่าเป็นใคร จนเดินเข้ามาใกล้หน่อยถึงเห็นชื่อที่อยู่เหนือศีรษะ
ทั้งสามรู้สึกได้ทันทีว่าท่าไม่ดี รีบเปิดแผนที่หมายจะวาร์ปหนี แต่ฝ่ายนั้นเคลื่อนไหวเร็วยิ่งกว่า พริบตาเดียวบนพื้นก็มี “ศพ” เพิ่มขึ้นมาสามศพ
หลี่ม่านแทบอยากปรบมือ อั้นมานานแล้วสินะ
อวี่ (เซียนพิณ): “พวกเขาเป็นใคร”
นึกว่าเขาจะไม่ถามเสียอีก
ม่านช้าหนึ่งก้าว (จอมยุทธ์): “คนจากแก๊งเก่าค่ะ พวกเขาอยากให้ฉันขอให้คุณพาพวกเขาผ่านดันเจี้ยน ฉันไม่ยอม พวกเขาก็เลยเตะฉันออกจากแก๊ง แถมยังตามฆ่าฉันด้วย”
จังหวะนี้เหมาะกับการเรียกคะแนนสงสารที่สุด ถึงแม้เหตุผลที่เตะเธอออกจากแก๊งอาจไม่ได้มีแค่เรื่องนี้ แต่นี่เป็นสาเหตุหลัก แก๊งนั้นมีแต่พวกขี้อิจฉา ตัวเองไม่ขยันยังคิดจะเกาะเธอ พอถูกปฏิเสธก็พาลโมโห เป็นพวกขยะชัด ๆ
อวี่ (เซียนพิณ): “ฉันช่วยแฮ็กบัญชีพวกเขาได้”