ถึงพวกเขาจะเจ็บใจจนเขี้ยวแทบหัก แต่ประธานแก๊งก็ช่วยอะไรไม่ได้ ทว่ายังมีเรื่องหนึ่งที่น่าสงสัยอยู่
ประธานแก๊ง: “พวกคุณคิดจริง ๆ เหรอว่าเรื่องบัญชีเกี่ยวข้องกับเธอ?”
ชาน|เชนด็อก: “ไม่ใช่มั้ง ประธาน คุณจะช่วยพูดแทนเธอเหรอ?”
ประธานแก๊ง: “เปล่าหรอก แค่รู้สึกว่าเธอไม่น่ามีฝีมือขนาดนั้น”
ชาน|เชนด็อก: “ถึงเธอจะไม่ได้ลงมือเอง แต่เรื่องนี้ก็ต้องเกี่ยวข้องกับเธอแน่ ไม่อย่างนั้นจะบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง!”
แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ ต่อให้ม่านช้าหนึ่งก้าวมาร่วมงาน พวกเขาก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นใครอยู่ดี
หลี่ม่านไม่ได้คิดจะไปงานออฟไลน์ครั้งนี้ คนต้องเยอะแน่ ๆ เธอไม่อยากไปเบียดเสียดกับใครหรอก
แต่คนเรามักเป็นอย่างนี้ ยิ่งไม่อยากเจอ เรื่องน่ายินดีก็ยิ่งมาหา
เธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะได้เป็นหนึ่งในผู้โชคดีสิบคนที่ได้รับรางวัล แถมยังได้รางวัลที่หนึ่งอีกด้วย
หลี่ม่านมองรายชื่อผู้ได้รับรางวัล หัวใจเต้นตึกตักอย่างไม่อยากเชื่อ “นี่คุณไม่ได้แอบจัดการอยู่เบื้องหลังใช่ไหม?”
เธอถามเฉิงอวี่ที่อยู่ปลายสาย
อีกฝ่ายยังคงพูดเนิบช้าเหมือนเดิม “คุณคิดว่าฉันมีความสามารถขนาดนั้นเหรอ?”
ก็จริง เกมใหญ่ขนาดนั้น คงไม่ทำอะไรเหลวไหลแบบนี้หรอกมั้ง?
หลี่ม่านตื่นเต้นไม่น้อย ความรู้สึกเหมือนถูกหวยแบบนี้ชวนให้ใจเต้นแรงจริง ๆ “ฉันนี่โชคดีจริง ๆ!”
“ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“แน่นอนสิ เรื่องแบบนี้จะไม่ดีใจได้ยังไง!”
“แต่คุณก็ไม่ได้ขาดเงินก้อนนี้นี่”