ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลไป๋รีบคว้ามือไป๋ตี๋ไว้ แล้วตะโกนใส่นางว่า “รีบให้คนตระกูลฮวาหยุดมือ! เร็วเข้า บอกให้พวกเขาหยุด! ไป๋อิงจะเป็นอะไรไปไม่ได้ นางจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด!”
ไป๋ตี๋ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสใหญ่จะเอ่ยเช่นนี้ขึ้นมากะทันหัน นางกำมือแน่น ความชิงชังที่มีต่อไป๋อิงพุ่งถึงขีดสุดในชั่วขณะนี้
นางมองผู้อาวุโสใหญ่ พลางกล่าวเสียงเย็นชา “นั่นเป็นผู้อาวุโสขั้นแปรเทพ ท่านคิดหรือว่าข้าเป็นเพียงคนรุ่นหลังคนหนึ่ง แล้วจะสั่งให้เขาหยุดได้?” น้ำเสียงของไป๋ตี๋เจือแววเยาะเย้ยและสะใจ ราวกับกำลังหัวเราะเยาะความไร้เดียงสาของผู้อาวุโสใหญ่
ผู้อาวุโสใหญ่เสียใจจนแทบสิ้นใจ เขาพยายามทำลายค่ายกลที่กักขังไป๋อิง เพื่อให้นางหนีออกมาได้
ไป๋อิงจะสู้กับผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เขาต้องช่วยนางออกมาให้ได้
ทว่า ค่ายกลนี้เป็นผลงานที่ผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพหลอมขึ้นอย่างประณีต ทั้งยังอัดแน่นด้วยพลังวิญญาณและอักขระอันลึกลับ แล้วผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงตัวเล็ก ๆ อย่างเขาจะต้านทานไหวได้อย่างไร?
การโจมตีของผู้อาวุโสใหญ่ราวกับหยดหินลงทะเล เมื่อกระทบค่ายกลก็ทำได้เพียงก่อระลอกคลื่นแผ่วเบาเป็นวง ๆ ไร้ผลโดยสิ้นเชิง
เมื่อเห็นว่าตนไม่อาจทำลายค่ายกลได้ ผู้อาวุโสใหญ่ก็ล้วงยันต์สื่อสารออกจากอกเสื้อทันที แล้วรีบแจ้งเหล่าผู้มีอำนาจแห่งตระกูลไป๋ให้มาที่นี่โดยเร็วที่สุด