เมื่อผู้อาวุโสใหญ่เห็นภาพตรงหน้า ก็ยินดีจนแทบคลุ้มคลั่ง เขาอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้
“ฮ่า ๆ ๆ นางไม่ไหวแล้ว ร่างกายแตกร้าวไปหมด ข้านึกว่านางจะทนได้นานกว่านี้เสียอีก ไม่คิดเลยว่าจะใช้เวลาเพียงเท่านี้”
เขาได้แต่หวังให้ร่างของไป๋อิงทนไม่ไหวและระเบิดออกมาโดยเร็ว
เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ด้านหลังผู้อาวุโสใหญ่ แม้จะมองไม่เห็นภาพภายในม่านพลังกั้นมิติ แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มออกมาเช่นกัน
“ร่างกายแตกร้าวถึงเพียงนี้ นางต้องตายแน่!”
“แน่นอนอยู่แล้ว นั่นเป็นถึงไข่มุกชุมนุมวิญญาณ นึกว่านางจะเก่งกาจสักแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องมาตายอยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือ!”
ใบหน้าของผู้อาวุโสใหญ่เปี่ยมไปด้วยความยินดี ดวงตาจับจ้องไป๋อิงเขม็ง ถึงขั้นเริ่มเฝ้ารอภาพร่างของนางแตกสลาย
ในเวลานี้ เขารู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
ก่อนหน้านี้ ตอนที่รู้ว่าตระกูลของตนสูญเสียไป๋อิงไปอย่างสิ้นเชิง เขาแทบทุกข์ใจจนคลุ้มคลั่ง แต่ตอนนี้เมื่อเห็นไป๋อิงในสภาพเช่นนี้ ก็ทำได้เพียงบอกว่าการตัดสินใจของเขาในตอนนั้นไม่ได้ผิด
ต่อให้ตอนนั้นเขาเลือกเข้าข้างไป๋อิง นางก็ยังต้องตายอยู่ดีไม่ใช่หรือ?
อย่างไรก็ต้องตายอยู่แล้ว! เพราะฉะนั้นไม่ว่าเขาจะทำอย่างไร ก็ไม่มีวันผิด
มุมปากของผู้อาวุโสใหญ่ยกขึ้นสูง ในใจเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายต่อไป๋อิง
ทว่าเรื่องที่ทั้งเขาและไป๋หนีฉางคาดไม่ถึงก็คือ ในยามที่ร่างของไป๋อิงแตกร้าวหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบพังทลาย จู่ ๆ แสงสีขาวนุ่มนวลสายหนึ่งก็โอบล้อมร่างของนางไว้