“เป็นไปไม่ได้!”
หร่วนซินโหรวมองหวังเมี่ยวเมี่ยวตรงหน้าอย่างเลื่อนลอย ทั้งตัวนางถึงกับงุนงงไปหมด
ไป๋อิงถูกนางแปลงเป็นมังกรแดง แล้วเก็บไว้ในถุงเก็บของของตนแล้วไม่ใช่หรือ?
นางจะตอบหวังเมี่ยวเมี่ยวได้อย่างไร? แล้วจะรีบมาถึงที่นี่ได้อย่างไร?
“หวังเมี่ยวเมี่ยว สนุกนักหรือ? ข้าบอกแล้วว่าไป๋อิงไม่มีทางมา! นางมันเต่าหัวหด เจ้าแสร้งทำอะไรอยู่!”
สีหน้าของหร่วนซินโหรวบิดเบี้ยวขึ้นเล็กน้อย
“คิดจะให้ข้าคุกเข่าให้เจ้า ฝันไปเถอะ! หรือจะให้ข้าคุกเข่าให้เจ้าตรงนี้เลยดี?”
กล่าวจบ นางก็ยื่นมือคว้าหยิบยันต์สื่อสารของหวังเมี่ยวเมี่ยวทันที
ก่อนหน้านี้ หร่วนซินโหรวเอาแต่เสแสร้งทำท่าทางน่าสงสาร นางไม่เคยเผยด้านอัปลักษณ์ที่แท้จริงของตนให้ใครเห็น
แต่บัดนี้ สีหน้าเหี้ยมเกรียมบนใบหน้ากลับไร้ซึ่งการปิดบัง
นางผ่าท้องของไป๋อิงออกไปแล้ว ทั้งยังควักแก่นทองของอีกฝ่ายออกมาแล้วด้วย
ไป๋อิงจะยังมาที่นี่ได้อย่างไร!
หร่วนซินโหรวเกลียดท่าทางเสแสร้งของหวังเมี่ยวเมี่ยว นางกระชากยันต์สื่อสารมาแล้วฉีกมันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
“สารเลว! กล้าหลอกข้าหรือ!” หร่วนซินโหรวกระชากผมหวังเมี่ยวเมี่ยว แล้วกดศีรษะนางลงกับพื้นอย่างแรง
บังคับให้นางคุกเข่าให้ตน