ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างตะลึงงัน ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าคนธรรมดาที่ไร้ชื่อเสียงเช่นนี้ จะกล้าพูดจาเช่นนั้นกับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง!
“เซี่ยชิงไต้เสียสติไปแล้วหรือ?”
“สมองมีปัญหาหรืออย่างไร นางกล้าดีอย่างไร?”
“นั่นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองเชียวนะ แค่นิ้วก้อยนิ้วเดียวก็ขยี้หัวนางให้ระเบิดได้แล้ว!”
บนเวทีประลอง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นของลี่หานบิดเบี้ยวอย่างน่าสยดสยองยิ่งกว่าเดิม เส้นเลือดตรงขมับปูดโปน ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย ไอโลหิตทั่วร่างพลันปั่นป่วนเดือดพล่าน
“ดี! ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตาย ข้าก็จะสงเคราะห์เจ้าเอง!” เขากัดฟันพูด เสียงราวกับดังมาจากห้วงลึกแห่งนรก
สิ้นเสียง แรงกดดันจากผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองก็ถาโถมไปทั่วเวทีประลองดุจคลื่นยักษ์ มือขวาของลี่หานแปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บสีเลือดในพริบตา คมกรงเล็บสีชาดทั้งห้าฉีกอากาศ พุ่งเข้าใส่กระหม่อมไป๋อิงพร้อมเสียงแหวกอากาศบาดหู!
“กรงเล็บโลหิตสังหารวิญญาณ!” ผู้บำเพ็ญที่รู้ทันวิชานี้บนอัฒจันทร์ส่งเสียงร้องอย่างตื่นตระหนก “นี่เป็นท่าสังหารที่ฉีกจิตวิญญาณได้โดยตรง! ลี่หานไม่ยั้งมือแม้แต่น้อย เปิดฉากก็ใช้ท่าสังหารแล้ว เซี่ยชิงไต้ต้องตายแน่!”
เบื้องล่างเวทีพลันเกิดเสียงฮือฮา สตรีหลายคนยกมือปิดตา ไม่กล้ามองภาพนองเลือดที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
ทว่าเซี่ยอวี่เวยกลับเบิกตากว้าง มุมปากประดับรอยยิ้มบิดเบี้ยว