ยามนี้หลินหย่วนตกอยู่ในสภาวะงุนงงอย่างสิ้นเชิง
เมื่อได้ยินว่าไป๋อิงไม่เพียงคลายคำสาปมารจิตได้ แต่ยังสังหารผู้บำเพ็ญที่ไปซุ่มโจมตีนางจนหมดสิ้น เขาก็แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
“ไป๋อิง...นางรอดชีวิตจริงหรือ?”
หลินหย่วนไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงเอ่ยเสียงเบาว่า “ก็ดีแล้ว”
เขาเองก็คิดว่าไป๋อิงรอดชีวิตมาได้เป็นเรื่องดี
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เขากลับรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
ไป๋อิงรอดชีวิตแล้ว
นางไม่ได้ตาย...
เช่นนั้น...แต่เดิมเขาก็สามารถแต่งงานกับไป๋อิงได้
หากตอนนั้นเขาไม่ได้ไปสำนักหลิงเซียวพร้อมกับคนในตระกูลหลิน เพื่อบีบบังคับให้ไป๋อิงมอบหนังสือหมั้นหมาย ในยามที่นางถูกคำสาปมารจิต
ตอนนี้เขาจะแต่งงานกับไป๋อิงไปแล้วหรือไม่?
จู่ ๆ หลินหย่วนก็รู้สึกสูญเสียอย่างบอกไม่ถูก
การแต่งงานของพวกเขาถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ยังเด็ก นานมาแล้วที่เขาเคยจินตนาการถึงโฉมหน้าของเจ้าสาว...
แม้เขาจะเกลียดชังการแต่งงานที่ถูกจัดแจงเช่นนี้ และคิดอยากควบคุมเรื่องการแต่งงานด้วยตนเองมาโดยตลอด
แต่หลังจากได้พบไป๋อิงครั้งแล้วครั้งเล่า เขากลับไม่ได้รังเกียจนางถึงเพียงนั้น
กระทั่งตอนนี้ เขายังรู้สึกว่าหัวใจของตนราวกับถูกควักจนว่างเปล่า