แสงกระบี่ของบรรพชนฮวาหยางโถมเข้าใส่อีกครั้ง คราวนี้ฟันม่านแสงป้องกันตรงหน้าไป๋อิงจนแตกกระจาย
ร่างนางลอยละลิ่วออกไปราวว่าวขาดสาย ก่อนแผ่นหลังจะกระแทกเข้ากับม่านพลังกั้นรอบนอกค่ายกลเคลื่อนย้าย “กร๊อบ—”
เสียงกระดูกสันหลังหักดังชัดเจนจนชวนเสียวฟัน
เลือดทะลักออกจากมุมปากของไป๋อิง นิ้วทั้งสิบจิกลงบนพื้นลึก พยายามพยุงร่างที่แหลกสลายให้ลุกขึ้น ทว่ากลับทำได้เพียงขูดพื้นจนเกิดรอยเลือดสิบสายอันน่าสยดสยอง
“ก็มีแค่นี้เอง!” ผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพคนหนึ่งแสยะยิ้ม พลางเรียกหอกน้ำแข็งเย็นยะเยือกเก้าเงาออกมา
ของวิเศษที่ชุบพิษร้ายกาจพุ่งแหวกฟ้า แทงตรงเข้าหาหัวใจของไป๋อิง
ในชั่วขณะเป็นตาย นางฝืนเบี่ยงตัวหลบ ทว่าหอกน้ำแข็งยังทะลวงผ่านเอวและท้องไปได้
ไอเย็นสุดขั้วแช่แข็งบาดแผลในพริบตา เกล็ดน้ำแข็งสีเขียวคล้ำแผ่ลามไปทั่วร่างนางอย่างบ้าคลั่ง
ไป๋อิงครางฮึดฮัด นิ้วมือเปื้อนเลือดยังคงประสานมุทรา—
“หึ่ง!”
ของวิเศษเกล็ดมังกรสั่นสะเทือนประหนึ่งกรีดร้อง พุ่งเข้าหาศัตรูพร้อมเปลวแสงสีเลือดที่ลากเป็นทาง
มันทะลวงลำคอของผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพคนหนึ่ง แต่ระหว่างที่วกกลับ ไป๋อิงกลับถูกค้อนยักษ์ของผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพอีกคนฟาดเข้าอย่างแรง
“กร๊อบ!”