“เจ้าว่าอะไรนะ? ไป๋อิงรักษาโรคนั่นได้จริง ๆ หรือ?”
หลินฉีเฟิง ประมุขตระกูลหลิน ได้ยินข่าวนี้แล้วรู้สึกเวียนศีรษะขึ้นมาทันที
สองวันนี้เขามัวแต่ตั้งใจหลอมอาวุธชั้นเลิศชิ้นหนึ่ง จึงไม่ได้สนใจความวุ่นวายภายนอก
เรื่องที่ไป๋อิงกล่าววาจาโอหังต่อหน้าตระกูลเหยียนคราก่อน เขารู้ดี
เขายังนึกเสียใจที่ปล่อยให้คนในตระกูลไปตามหาไป๋อิง ขอให้นางช่วยรักษาอาการป่วยของผู้อาวุโสสี่แห่งตระกูลเหยียน
เขาคิดว่าไป๋อิงไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักอย่าง ตอนมีคนมาถึงตระกูลเพื่อถามเรื่องสัญญาหมั้นหมายระหว่างไป๋อิงกับหลินหย่วน เขายังจงใจปฏิเสธอย่างหนักแน่น
แต่ใครจะคิดว่าไป๋อิงจะรักษาโรคร้ายแรงเช่นนั้นได้จริง ๆ
นี่เป็นเรื่องน่าตกใจเพียงใดกัน
ไม่มีใครเข้าใจความหมายของเรื่องนี้ได้ดีไปกว่าประมุขตระกูลอย่างพวกเขาอีกแล้ว
นับแต่นี้ไป ยอดฝีมือขั้นแปรเทพเหล่านั้นย่อมให้ความเคารพไป๋อิงอย่างยิ่ง
หากไป๋อิงมีเรื่องใดร้องขอ พวกเขาก็ย่อมไว้หน้าให้นางอยู่หลายส่วน
โดยเฉพาะสำหรับตระกูลแล้ว นี่เท่ากับได้กำลังสนับสนุนเพิ่มขึ้นมหาศาล!
เพียงนึกถึงว่าไป๋อิงช่วยชีวิตยอดฝีมือขั้นแปรเทพอย่างอู๋หานซงและฟางจิ้งอวี่ไว้ถึงสองคน หลินฉีเฟิงก็รู้สึกเจ็บแปลบในอก
หากตระกูลหลินได้รับแรงสนับสนุนจากยอดฝีมือทั้งสอง ต่อไปพวกเขาจะไม่เดินกร่างไปทั่วได้หรือไร?
ต้องรู้ว่านั่นคือยอดฝีมือขั้นแปรเทพ! ตระกูลใหญ่แห่งหนึ่งโดยพื้นฐานแล้วมีได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
แต่บัดนี้ไป๋อิงกลับได้แรงสนับสนุนจากยอดฝีมือถึงสองคนในคราวเดียว ต่อไปยังอาจมีเพิ่มขึ้นอีก