บัดนี้ ทั่วทั้งบริเวณเงียบงันราวกับไร้ผู้คน
ทุกคนต่างมองไป๋อิงอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าภาพที่ได้เห็นจะเป็นเช่นนี้
ผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพกลับสังหารไป๋อิงไม่สำเร็จ ซ้ำยังถูกไป๋อิงสังหารเสียเอง!
นั่นคือขั้นแปรเทพเชียวนะ ขั้นแปรเทพ!
เป็นตัวตนที่สูงเกินเอื้อมสำหรับทุกคน ณ ที่แห่งนี้
ผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพ เพียงใช้นิ้วเดียวก็สังหารผู้ชมทั้งหมดที่นี่ได้แล้ว
แต่บัดนี้ ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนั้นกลับสิ้นชีพต่อหน้าทุกคน!
ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
หัวเข่าของหัวมู่เจี้ยนอ่อนยวบ ร่างทั้งร่างทรุดฮวบลงกับพื้นด้วยความหวาดผวา ใบหน้าซีดเผือดราวกระดาษ เหงื่อเม็ดโตไหลพรั่งพรูจากหน้าผากไม่ขาดสาย
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก พึมพำกับตนเองว่า “นี่นางยังเป็นมนุษย์อยู่หรือ? นางมันสัตว์ประหลาดชัด ๆ! ตอนนั้นข้าต้องเสียสติไปแล้วแน่ สมองถูกน้ำมันหมูปิดบังหัวใจ ถึงได้กล้าท้าทายนาง!”
ในหัวของเขาปั่นป่วนวุ่นวาย ความคิดที่เคยลั่นวาจาหนักแน่นว่าจะล้างแค้นมลายหายไปนานแล้ว เหลือเพียงความหวาดกลัวอันไร้ที่สิ้นสุด เมื่อเผชิญกับพลังอันเด็ดขาดที่ไป๋อิงเผยออกมา ความคิดจะล้างแค้นใด ๆ ล้วนดูไร้เดียงสาและน่าขันอย่างยิ่ง
เขาจ้องไป๋อิงตาไม่กะพริบ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
ในตอนนั้นเอง ไป๋อิงเหลือบมองคนตระกูลฮวาที่อยู่ในเหตุการณ์อย่างไม่ใส่ใจ สายตาที่ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจนั้นกลับคล้ายสายตาของยมทูต คนตระกูลฮวารู้สึกได้ถึงไอเย็นยะเยือกพุ่งจากปลายเท้าขึ้นไปถึงกลางกระหม่อม ทุกคนตัวสั่นเทา ขาอ่อนยวบ ก่อนจะพากันคุกเข่าลงกับพื้นดังตุบ โขกศีรษะขอชีวิตไป๋อิง