นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
อย่าว่าแต่เหยียนเหลียงที่งุนงงจนทำอะไรไม่ถูก แม้แต่เหล่าผู้บำเพ็ญซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ก็ยังตกตะลึงไม่ต่างกัน
โจวจิงโม่ไม่เพียงไม่ได้ลงมือจัดการไป๋อิง ซ้ำยังตบหน้าเหยียนเหลียงอย่างแรงอีกด้วย
กระทั่งอาจารย์ของเหยียนเหลียงยังพุ่งเข้ามาตรงหน้าเขา แล้วเตะเข้าใส่อย่างแรง!
“เหยียนเหลียง เจ้าสารเลว ใครให้ความกล้าเจ้าถึงกล้าลงมือกับไป๋อิง!”
เหยียนเหลียงยืนแข็งค้างไปทั้งร่าง ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดอาจารย์ถึงเข้าข้างไป๋อิง
เขาดิ้นรนลุกขึ้นจากพื้น เหงื่อกาฬผุดเต็มศีรษะ แล้วเอ่ยตะกุกตะกักว่า “อา...อาจารย์ เป็นไป๋อิงที่ลงมือกับข้าก่อน...”
ยังพูดไม่ทันจบ ฝ่ามืออีกฉาดก็ตบลงบนใบหน้าเขาอย่างหนักหน่วง
อาจารย์ของเหยียนเหลียงจ้องเขาเขม็ง ก่อนกล่าวเสียงดุดันว่า “ข้าตามใจเจ้าจนเสียคนจริง ๆ ปกติเจ้าจะทำเรื่องบ้าอำนาจบ้างก็แล้วไป แต่วันนี้กลับกล้าลงมือกับแขกคนสำคัญของสำนักหลิงอิ่นของเรา เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!”
“แขกคนสำคัญ?”
เหยียนเหลียงมองอาจารย์ของตนอย่างไม่อยากเชื่อ
ไป๋อิงไม่ใช่ศิษย์ใหม่ที่คัดเลือกมาจากสำนักหลิงเซียวหรือ?
ในความทรงจำของเหยียนเหลียง แขกคนสำคัญของสำนักไม่ใช่ผู้อาวุโสจากสำนักอื่น ก็เป็นพวกผู้เฒ่าประหลาดที่มีชีวิตอยู่มาหลายพันปี แต่ไป๋อิงยังอายุเท่าไรเอง? เหตุใดถึงเรียกนางว่าแขกคนสำคัญได้?