คนเหล่านั้นหัวเราะจนตัวโยน
“พวกเจ้าคิดว่าพวกเราเป็นเด็กสามขวบ หลอกกันได้ง่าย ๆ หรือ? วีรกรรมของผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋เลื่องลือไปทั่วทั้งโลกบำเพ็ญเซียน เป็นตำนานที่ผู้คนต่างเคารพยกย่อง เพียงเพราะไป๋อิงแห่งสำนักของพวกเจ้าก็แซ่ไป๋เหมือนกัน พวกเจ้าถึงคิดจะยัดเยียดวีรกรรมอันสะเทือนฟ้าสะเทือนดินเช่นนั้นให้นางหรือ? เหลวไหลสิ้นดี!”
ศิษย์หน้าตอบข้างกายหวังชิวฉือหัวเราะจนตาหยีเป็นเส้น ใบหน้าเปี่ยมด้วยความเย้ยหยัน วาจาเต็มไปด้วยความดูแคลนต่อคำกล่าวของผู้บำเพ็ญสำนักหลิงอิ่น
“นั่นสิ! เจ้ากล้าพูดเต็มปากเต็มคำว่าผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋ก็คือเด็กสาวไป๋อิงแห่งสำนักของพวกเจ้า เจ้าฝันกลางวันแล้วยังไม่ตื่นหรือไร? ล้อเล่นได้เหลวไหลเกินไปแล้ว!” หวังชิวฉือเอ่ยรับอย่างเห็นด้วย พลางหัวเราะไปตบต้นขาไป ท่าทางเกินจริงราวกับกำลังบอกว่านี่คือเรื่องเหลวไหลที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยินมา
ชั่วขณะนั้น ศิษย์จากสำนักอื่นพากันหัวเราะครืน ในสายตาพวกเขา เรื่องนี้เป็นเพียงนิทานเหลวไหล ไม่มีใครยอมเชื่อเลยว่าเด็กสาววัยสิบกว่าปีที่ดูบอบบางตรงหน้าอย่างไป๋อิง จะเป็นผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋ผู้ได้รับความเคารพและเล่าขานจากผู้คนนับไม่ถ้วน
ในความเข้าใจของพวกเขา ผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋ที่สังหารยอดฝีมือขั้นแปรเทพกว่าสามสิบคนได้ด้วยกำลังเพียงลำพังนั้น มีฐานะในโลกบำเพ็ญเซียนสูงส่งประหนึ่งเทพ