รูม่านตาของบุรุษเผ่ามารหดเล็กลงอย่างรุนแรง บาดแผลที่ดูคล้ายไร้ระเบียบเหล่านั้นพลันเปล่งประกายสีทองขึ้นจากภายในร่าง
เขาจึงเพิ่งตระหนักว่า การโจมตีทุกครั้งก่อนหน้านี้ของไป๋อิงล้วนหลบเลี่ยงจุดสำคัญอย่างแม่นยำ ทว่ากลับฝังเส้นไหมสีทองนับไม่ถ้วนไว้ในเส้นลมปราณ
ยามนี้เส้นไหมสีทองเหล่านั้นกำลังถักทอเป็นตาข่าย บังคับรวบรวมวิญญาณชีวิตที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วร่างของเขาให้มุ่งไปยังจุดชีพจรสำคัญกลางหว่างคิ้ว!
“ต่ำช้า!” ลวดลายมารเคลื่อนไหวไปทั่วร่างเขาอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งอสรพิษสีม่วงคล้ำที่ลุกไหม้นับไม่ถ้วน
เสียงคำรามราวสัตว์ร้ายที่ถูกต้อนจนมุมดังขึ้น ร่างของเขาเริ่มพองโตอย่างรุนแรง ก้อนเนื้อบิดเบี้ยวน่าสยดสยองผุดขึ้นใต้ผิวหนัง ราวกับมีมือมากมายนับไม่ถ้วนกำลังข่วนเกาอย่างบ้าคลั่งอยู่ใต้ผิว
“ข้ายังไม่แพ้!” น้ำเสียงของเขาอัดแน่นด้วยความคับแค้นและโกรธเกรี้ยว สะเทือนจนแม้แต่อากาศโดยรอบยังสั่นไหว
ต่อให้ไป๋อิงมองความลับของเขาออกแล้วจะอย่างไร? เขามิได้มีความสามารถเพียงเท่านี้!
ร่างของบุรุษเผ่ามารระเบิดออกในฉับพลัน ควันดำสนิทราวหมึกพวยพุ่งออกมานับไม่ถ้วน
ควันดำเหล่านั้นมีกลิ่นเน่าเหม็นชวนคลื่นเหียน ราวกับอสรพิษหิวโหยหลายล้านตัว พุ่งเข้าใส่ไป๋อิงอย่างบ้าคลั่ง
สีหน้าของไป๋อิงไม่แปรเปลี่ยน นิ้วหยกขยับเล็กน้อย ค่ายกลคุ้มกันที่เปล่งประกายสีทองพลันปรากฏขึ้น ผิวค่ายกลมีอักขระลึกลับไหลเวียน ราวกำแพงแข็งแกร่ง คอยสกัดควันดำกัดกร่อนเหล่านั้นไว้อย่างแน่นหนา
ทว่าเรื่องราวกลับพัฒนาไปเกินความคาดหมายของไป๋อิง
ควันดำที่ดูธรรมดาเหล่านั้นกลับมีพลังกัดกร่อนน่าตื่นตะลึง พวกมันเกาะติดราวหนอนชอนไชกระดูก คอยกัดแทะแนวป้องกันของค่ายกลไม่หยุด
อักขระบนผิวค่ายกลเริ่มหม่นแสง ประกายสีทองก็อ่อนกำลังลงทีละน้อย