ฉีฮ่าวหยวนพลันยินดีอย่างยิ่ง
“ใครบอกว่าค่ายกลสังหารไร้ผลแล้ว?” เสียงของไป๋อิงดังก้องทั่วฟ้า กระบี่ยาวในมือชี้ตรงสู่เวหา “วันนี้ข้าจะให้พวกเจ้าประจักษ์ถึงอานุภาพแท้จริงของค่ายกลสังหาร!”
สิ้นเสียงของนาง สำนักหลิงอิ่นทั้งสำนักก็พลันสั่นสะเทือน แผ่นดินแตกร้าว แสงโลหิตเจิดจ้าพวยพุ่งออกมา เมฆโลหิตที่รวมตัวอยู่บนท้องฟ้าก่อเกิดสายฟ้าคำรามกึกก้อง
ภาพเหตุการณ์นี้ไม่ต่างจากเมื่อสามวันก่อน ผู้ใดเห็นเข้าย่อมคิดว่าค่ายกลสังหารถูกเปิดใช้อีกครั้ง
ทว่าไม่มีใครรู้ดีไปกว่าไป๋อิง ว่าค่ายกลสังหารนั้นไร้ผลไปแล้วจริง ๆ
ค่ายกลสังหารที่นางใช้อยู่ในขณะนี้เป็นเพียงสิ่งที่ไป๋ตี๋กล่าวไว้ นางจำลองค่ายกลสังหารเดิมขึ้นมาเลียนแบบ
ค่ายกลนี้แม้มีอานุภาพอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับค่ายกลสังหารโบราณแท้ ๆ แล้ว ยังด้อยกว่ามาก ไม่มีทางสังหารผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพจำนวนมากเช่นนั้นได้
ก่อนหน้านี้ที่นางสังหารผู้บำเพ็ญชุดดำได้ในกระบวนท่าเดียว ก็ไม่ใช่เพราะใช้ค่ายกลของตนสังหารเขา หากแต่ซ่อนเกล็ดมังกรไว้ในสายฟ้า
นางใช้เกล็ดมังกรร่วมกับอานุภาพของจี้หยกคลุ้มคลั่ง ทำลายของวิเศษของผู้บำเพ็ญชุดดำด้วยกำลัง จากนั้นก็แทงทะลุหัวใจเขาจนสิ้นชีวิต แล้วใช้ค่ายกลที่สร้างขึ้นมาหลอก ๆ จำลองภาพว่าเขาถูกค่ายกลดูดพลังจนตาย
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องรวดเดียว ทว่าก็ทำให้พลังวิญญาณในกายของไป๋อิงถูกดูดออกไปเกือบครึ่ง
ฉีฮ่าวหยวนคิดว่าค่ายกลสังหารยังคงอยู่ จึงกำลังยินดีอยู่ในใจ แต่แล้วพลันได้รับข้อความส่งเสียงจากไป๋อิง
“ผู้อาวุโสฉี ค่ายกลสังหารไร้ผลแล้ว ภาพที่เห็นตอนนี้เป็นสิ่งที่ข้าใช้ค่ายกลเลียนแบบสร้างขึ้นมา ข้าต้องการให้ท่านช่วย!”