เดิมทีผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลไป๋เห็นไป๋อิงยอมทำตามคำพูดของโจวอิ่งและปล่อยไป๋ตี๋ลง ก็รู้สึกพึงพอใจอยู่บ้าง
แม้ไป๋อิงจะแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ถึงขั้นเหนือกว่าความเข้าใจของพวกเขาทั้งหมด สำหรับตระกูลไป๋แล้ว นางแทบจะเป็นสมบัติล้ำค่าที่หล่นมาจากฟ้า ทว่านิสัยของไป๋อิงกลับแข็งกร้าวเกินไป ก่อนหน้านี้ตระกูลขอให้นางมอบโลหิตวิญญาณ แต่นางกลับยืนกรานปฏิเสธ ทำให้ผู้อาวุโสในตระกูลไม่พอใจอย่างยิ่ง
ต่อมา นางยังลงมือกับไป๋ตี๋น้องสาวของตน โดยไม่คำนึงถึงหน้าตาของตระกูลเลยแม้แต่น้อย
ในสายตาของผู้อาวุโสใหญ่ ต่อให้ไป๋ตี๋ทำผิดจริง ก็ควรให้ตระกูลจัดการตามกฎ แล้วจะปล่อยให้นางลงมือเองตามอำเภอใจได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม นับว่ายังดีที่ท้ายที่สุดไป๋อิงยอมฟังคำของโจวอิ่งผู้เป็นมารดา ผู้อาวุโสใหญ่ลอบครุ่นคิด ดูท่าคงต้องใช้จุดนี้ให้เป็นประโยชน์ ให้โจวอิ่งคอยควบคุมเด็กดื้อรั้นคนนี้ให้ดี
ใครจะคิดว่า ขณะที่ผู้อาวุโสใหญ่กำลังวางแผนอยู่เงียบ ๆ ไป๋อิงกลับกล่าวขึ้นกะทันหันว่าจะตัดขาดกับบิดามารดา จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป
เหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันทำให้ผู้อาวุโสใหญ่ลุกพรวดจากที่นั่ง ดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“จะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!” ผู้อาวุโสใหญ่ร้องเสียงหลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเดือดดาล เขารู้ดีว่าหากไป๋อิงจากตระกูลไป๋ไปจริง ๆ ย่อมเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของตระกูล