ฉีฮ่าวหยวนเดือดดาลจนแทบคลุ้มคลั่ง โทสะยังคงคุกรุ่น เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความแค้น ก่อนกวาดมองทุกคนในที่นั้นอย่างอาฆาต
อกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ทุกลมหายใจแฝงไว้ด้วยโทสะอันเกรี้ยวกราด ครู่ต่อมา เขาโคจรพลังวิญญาณภายในกาย แสงสว่างพลันเจิดจ้ารอบตัว พลังวิญญาณอันบ้าคลั่งแผ่ซ่านออกไปดุจคลื่นคลั่ง โอบล้อมทุกคนในที่นั้นไว้ทั้งหมด
“พวกสารเลว! กล้าดีอย่างไรมาวางแผนใส่ร้ายคนของสำนักข้าต่อหน้าต่อตา! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จงรับโทสะของข้าไปให้หมด! ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้ตายอยู่ที่นี่ทุกคน!”
เสียงของฉีฮ่าวหยวนดังสะท้อนอยู่ท่ามกลางม่านพลังวิญญาณ ฟังดูน่าสะพรึงกลัวและเย็นเยียบ ราวกับคำพิพากษาจากห้วงนรก ผู้คนที่ถูกพลังวิญญาณปกคลุมต่างรู้สึกถึงแรงกดดันไร้รูปร่างที่โถมเข้ามา ราวกับภูเขาใหญ่กดทับจนแทบหายใจไม่ออก ความหวาดกลัวและสิ้นหวังถาโถมขึ้นในใจ
คนเหล่านั้นต่างหวาดผวาจนแทบสิ้นสติ
พวกเขาตัวสั่นงันงกพลางกล่าวว่า “ผู้อาวุโสฉี ไป๋อิงผู้นั้นก็ไม่นับเป็นคนของสำนักท่านเสียหน่อย นางเป็นคนของสำนักหลิงเซียว ต่อให้นางตาย ก็ไม่เกี่ยวข้องกับสำนักหลิงอิ่น... อีกทั้ง ท่านแน่ใจหรือว่าจะฆ่าพวกเราทั้งหมด? ท่านรู้หรือไม่ว่าพวกเราเป็นตัวแทนจากสำนักต่าง ๆ