แม้ไป๋อิงจะหนีได้รวดเร็วอย่างยิ่ง แต่ระหว่างขั้นทารกแรกกำเนิดกับขั้นแปรเทพนั้นมีช่องว่างด้านพลังที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ต่อให้นางบินเร็วเพียงใด และทิ้งสิ่งกีดขวางไว้บนพื้นมากมายเพียงใด สุดท้ายคนกลุ่มนั้นก็ยังทยอยไล่ตามมาทัน
เมื่อได้รับคำเตือนจากผู้บำเพ็ญเพิ่งหน้า คนเหล่านี้ต่างหยิบของวิเศษป้องกันไฟออกมา เพื่อป้องกันไม่ให้ไป๋อิงใช้เปลวเพลิงโจมตีพวกตน
“ไป๋อิง หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะยอมมอบตำรับโอสถนั่นเสีย ถึงเปลวเพลิงของเจ้าจะร้ายกาจ ทำร้ายพวกเราได้ แต่ทำร้ายคนหนึ่งได้ แล้วจะทำร้ายทุกคนได้หรือ? ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรายังมีของวิเศษป้องกันไฟอีกด้วย
เอาอย่างนี้เถิด ขอเพียงเจ้ามอบตำรับมา พวกเราก็จะปล่อยเจ้าไป ดีหรือไม่?”
คนเหล่านี้พยายามใช้คำพูดล่อลวงให้ไป๋อิงยอมมอบตำรับโอสถ ทว่าแม้จะถูกผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพมากมายไล่ล่า นางก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแม้แต่น้อย
“ขออภัย ข้าไม่ใช่คนโง่! หากข้ามอบตำรับให้จริง ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าคงฆ่าข้าทันที!”
คนกลุ่มนี้ยังมีเรื่องให้ต้องกังวลอยู่ จึงไม่ได้คิดจะฆ่านางนักหากไม่จำเป็น แต่เมื่อตำรับตกอยู่ในมือแล้ว พวกเขาจะปล่อยให้คนรุ่นหลังผู้มีพรสวรรค์สูงล้ำ ทั้งยังชิงชังพวกตนรอดชีวิตไปได้อย่างไร?
เมื่อเห็นอีกคนลงมือใส่นาง หมายจะใช้ของวิเศษกักขังไว้ ไป๋อิงก็รีบชักกระบี่ออกมา แล้วสำแดงกระบี่หลิงซีผ่ามิติว่างเปล่า