สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไป๋อิงคือขวดของเหลวไขกระดูกมังกรจำนวนมหาศาล ตระกูลลู่ก่อนหน้านี้สะสมมานานหลายปียังมีเพียง 30 ขวด แต่ที่นี่กลับมีอย่างน้อยสองร้อยกว่าขวด
ไป๋อิงกำลังกังวลอยู่พอดี เพราะของเหลวไขกระดูกมังกรใช้หมดแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีมากมายถึงเพียงนี้
ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความยินดี
“ดียิ่งนัก คราวนี้ก็ไม่ต้องกังวลว่าคำสาปมารจิตจะกำเริบขึ้นมาเมื่อใดแล้ว แม้แต่ของเหลวไขกระดูกมังกรจำนวนมากที่ต้องใช้ตอนถอนคำสาปมารจิตในขั้นสุดท้ายก็มีพร้อมแล้ว”
ไป๋อิงมองเข้าไปด้านในอีกครั้ง พบยันต์ลึกลับแผ่นหนึ่งลอยนิ่งอยู่ท่ามกลางของเหลวไขกระดูกมังกรล้ำค่า
บนยันต์ราวกับมีพลังพิสดารไหลเวียนไม่ขาดสาย เปล่งแสงสีทองเจิดจ้าพร่างพราย ราวดวงตะวันดวงน้อยที่ไม่มีวันดับ ส่องให้ทุกสิ่งโดยรอบอร่ามเรืองรอง
ไป๋อิงค่อย ๆ เดินไปหยุดตรงหน้ายันต์ นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เพ่งพินิจยันต์แผ่นนั้นอย่างไม่กะพริบตา
ยิ่งมอง สีหน้าของนางก็ยิ่งเคร่งขรึม ความตื่นตะลึงในใจปะทุถาโถมราวคลื่นยักษ์ ลูกแล้วลูกเล่า
เพียงมองอักขระลึกลับที่สลักอยู่บนยันต์แผ่นนั้นแวบเดียว นางก็รู้สึกราวกับวิญญาณกำลังจะถูกดูดเข้าไป ยิ่งมองก็ยิ่งหวั่นสะพรึง
เพราะยันต์แผ่นนี้ต้องเป็นผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาขึ้นไปจึงจะสร้างได้
เมื่อมียันต์แผ่นนี้ ก็สามารถต้านทานการโจมตีเต็มกำลังของผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาได้ หากเป็นผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพ ก็จะต้านทานการโจมตีได้อย่างน้อยสิบครั้ง!
แววตาของไป๋อิงเต็มไปด้วยความยินดีเกินบรรยาย
ก่อนหน้านี้เมื่อต้องรับมือกับญาณเสี้ยวหนึ่งของผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาจากสำนักฮวาหยาง นางต้องวางแผนสารพัดจึงหลบการโจมตีนั้นได้ หากตนสามารถต้านการโจมตีของผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาได้ ตอนนั้นบางทีนางอาจสังหารเจินเหรินฮวาหยางได้