อารมณ์ของเหยียนชื่อหลิงพลันหม่นหมองลงเล็กน้อย
แม้แต่ค่ายกลตรงหน้าก็หมดความสนใจจะศึกษา
เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าไป๋อิงจะตาย
ก่อนหน้านี้ เขาถึงกับอยากหลอกไป๋อิงให้ไปถึงสถานที่แห่งนั้นเร็ว ๆ เพื่อให้นางเปิดสมบัติออกมา
จากนั้นก็จะบอกนางอย่างภาคภูมิใจว่านางถูกหลอกแล้ว ที่นี่ไม่มีโอสถวิญญาณใดรักษาอาการของเจ้าได้ทั้งนั้น
ที่พาเจ้ามาก็เพียงเพราะต้องการใช้ร่างกายพิเศษของเจ้ามาเปิดประตู แล้วนำสมบัติข้างในทั้งหมดไปมอบให้หร่วนซินโหรวเท่านั้น
ตอนนั้นเขาตั้งตารอจะเห็นสีหน้าพังทลายของไป๋อิงเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับคิดคำพูดที่จะใช้กระตุ้นนางไว้หมดแล้ว
ตอนนี้วิธีการของไป๋อิงร้ายกาจมาก อีกทั้งท่านอาจารย์ฉินฮวายังช่วยคิดแผนให้พวกเขาด้วย
เพียงหลอกไป๋อิงไปที่นั่นได้ พวกเขาก็จะกระตุ้นคำสาปมารจิตของนางทันที
เช่นนี้ไป๋อิงก็ไม่มีทางรับมือพวกเขาได้อีก นางจะติดอยู่ในคำสาปมารจิตตลอดไป!
คนอื่นรับมือไป๋อิงไม่ได้ แต่ฉินหัวเจินเหรินบอกพวกเขาว่า ขอเพียงหยิบของวิเศษที่มีตรามารจิตออกมาต่อหน้านาง
เมล็ดพันธุ์ในร่างของไป๋อิงก็จะตอบสนองกับมัน และถูกกระตุ้นขึ้นมาทันที
ถึงตอนนั้นไป๋อิงจะติดอยู่ในคำสาปมารจิต พวกเขาก็สลัดนางทิ้งได้ ปล่อยให้นางเป็นตายตามยถากรรม หรือจะฆ่านางเสียเดี๋ยวนั้นก็ย่อมได้
ตอนเหยียนชื่อหลิงได้รับภารกิจนี้ เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาสงสารหร่วนซินโหรวมาก อีกทั้งยังชิงชังไป๋อิง