กู้ชิงโจวพูดพลางเอื้อมมือไปดึงไป๋อิง ตั้งใจจะรีบพานางออกไป
ที่นี่เต็มไปด้วยผู้บำเพ็ญซึ่งหมายตาสวนหญ้าวิญญาณ คนที่ไร้ฝีมือย่อมไม่มีทางปรากฏตัวอยู่ที่นี่
แล้วไป๋อิงเล่า? นางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงต้นเท่านั้น ช่างเสียสติไปแล้วจริง ๆ!
ทว่าเรื่องที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ทันทีที่มือแตะถูกไป๋อิง นางก็สะบัดมือเขาออกในทันใด
สีหน้าของไป๋อิงไม่น่ามองอย่างยิ่ง «ข้าไม่ได้บอกเจ้าไปแล้วหรือว่า ต่อไปอย่ามาพูดกับข้าอีก ข้าตัดขาดกับสำนักฮวาหยางไปนานแล้ว!»
กล่าวจบ นางก็หันหลังเดินจากไป ไม่ไว้หน้าเขาแม้แต่น้อย
กู้ชิงโจวชะงักงันไปทั้งคน เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ชินกับท่าทีแข็งกร้าวเช่นนี้ของไป๋อิง ความขุ่นเคืองพลันผุดขึ้นในใจ
เมื่อครู่ตอนเขาเตือนนางว่าอย่าได้หมายปองเซียวอวี้ นางจะแสดงท่าทีเช่นนั้นก็ช่างเถิด
แต่ตอนนี้เขากำลังช่วยชีวิตนางอยู่นะ! นางยังมีท่าทีเช่นนี้อีก!
«นังสารเลว!»
คำพูดของเขาผิดตรงไหน?
เขาไม่ได้คิดเผื่อนางหรอกหรือ?
นางหมายปองสิ่งที่ไม่ควรหมายปองจริง ๆ รอให้คนพวกนั้นซ้อมนางจนบาดเจ็บสาหัสเสียก่อน นางก็จะรู้เองว่าต้องเสียใจ!
กู้ชิงโจวยังคิดอยู่ตรงนั้น ก็เห็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงต้นคนหนึ่งถูกผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงปลายอีกคนซัดกระเด็นออกไป
เสียงดังปัง!
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงต้นผู้นั้นสู้ไม่ได้โดยสิ้นเชิง ร่างกระแทกพื้นพร้อมกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ดูท่ากระดูกคงหักไปหลายท่อน บาดเจ็บไม่น้อย