ผู้คลั่งไคล้ไป๋ตี๋คนนั้นพร่ำพูดไม่หยุด ราวกับประทัดแตก
เขาเคยมีวาสนาได้เห็นความโดดเด่นของไป๋ตี๋ครั้งหนึ่ง หญิงสาวผู้งดงามจนยากหาผู้ใดเทียบ นางอายุยังน้อยเพียงนี้ แต่กลับมีความสำเร็จถึงขั้นนี้แล้ว ชวนให้เขาเลื่อมใสจากใจจริง
“ความเร็วในการบำเพ็ญของไป๋ตี๋เรียกได้ว่าท้าทายสวรรค์ อนาคตของนางไร้ขีดจำกัด! ข้าคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าในโลกนี้ยังมีใครเทียบเคียงนางได้!”
สีหน้าเขาเคลิบเคลิ้ม ราวกับไป๋ตี๋ยืนอยู่ตรงหน้าในเวลานี้
ทว่าเสียงของเขาเพิ่งสิ้นลง ก็ถูกอีกคนขัดขึ้นมา
“นางเก่งกาจแล้วอย่างไรเล่า? มิใช่ยังถูกไป๋อิงแห่งสำนักหลิงอิ่นกดหัวจนโงหัวไม่ขึ้นหรอกหรือ!
พวกเจ้าเคยได้ยินวีรกรรมของผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋หรือไม่? นางลุยเดี่ยว ใช้กำลังของตนเพียงคนเดียว สังหารยอดฝีมือขั้นแปรเทพกว่าสามสิบคนจนสิ้น บัดนี้พลังบำเพ็ญยังไปถึงขั้นหยวนอิงช่วงปลายแล้วด้วย และผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋ผู้นี้มิใช่ใครอื่น นางก็คือไป๋อิง! ที่สำคัญคือ นางอายุไล่เลี่ยกับไป๋ตี๋! แค่เรื่องนี้ ไป๋ตี๋ทำได้หรือ? สังหารผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพกว่าสามสิบคนได้หรือไม่?”
คนผู้นั้นพูดจนน้ำลายกระเด็น สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน ราวกับในสายตาเขา ไป๋ตี๋ไม่มีค่าให้เอ่ยถึงเลย
วีรกรรมของไป๋อิงเหล่านี้ อย่าว่าแต่ไป๋ตี๋เลย ต่อให้เป็นเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่ย่างเข้าสู่ขั้นแปรเทพมานาน และโลดแล่นอยู่ในโลกบำเพ็ญเซียนมาหลายปี พอได้ฟังก็ยังต้องละอายใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีใครกล้าเอามือตบอกยืนยันว่าตนทำได้
ผู้คลั่งไคล้ไป๋ตี๋ถูกคำพูดเหล่านี้โต้จนพูดไม่ออก ใบหน้าเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง อ้าปากพะงาบ แต่กลับเปล่งคำใดไม่ออก
เมื่อเห็นว่าตนเป็นฝ่ายได้เปรียบ คนผู้นั้นก็ยิ่งลำพองใจ “ในความเห็นข้า ไป๋ตี๋เทียบไป๋อิงไม่ได้แม้แต่น้อย ไป๋อิงต่างหากคือยอดคนรุ่นเยาว์อันดับหนึ่งอย่างแท้จริง!”