บทที่ 128 จดทะเบียนสมรส (จบบริบูรณ์)
ฝีมือในการยั่วเย้ายิ่งเก่งกาจขึ้นทุกที
ตอนนี้เสิ่นอู้เหมียนเริ่มเป็นฝ่ายรุกมากขึ้นเรื่อย ๆ
ฝ่ามือใหญ่ของเคอหรานที่เส้นเอ็นปูดโปนกำรอบเอวบางไว้ ลูบไล้อย่างคลุมเครือพร้อมหัวเราะเสียงต่ำ น้ำเสียงเจือความเอ็นดู “แม่ตัวดี”
เขาวางเสิ่นอู้เหมียนลงบนเตียง แล้วใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจก็ถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนหมด
สายตาตรงไปตรงมาไม่คิดปิดบังกวาดผ่านผิวขาวเนียนที่เปล่งประกายชุ่มฉ่ำทีละนิ้ว แววตาร้ายกาจเหลือเกิน “ที่รัก ทายสิว่าฉันจะเริ่มลงมือตรงไหนก่อน?”
เสิ่นอู้เหมียนกัดริมฝีปาก คิดอยู่สองสามวินาทีก่อนให้คำตอบเขา
ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ “ตอบถูก ดูเหมือนที่รักจะรู้จักฉันดีนะ”
ปลายนิ้วยาวสะอาดบีบแก้มนุ่มของหญิงสาวเบา ๆ
แล้วก้มลงจูบ
ปิดริมฝีปากเล็กอวบอิ่มคู่นั้นไว้
“ที่รัก”
“หวานจังเลย”
“อร่อยมาก”
หยอกล้อกันอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็สลับบทบาท ถึงตาเสิ่นอู้เหมียนบ้าง
ดึกสงัด เสิ่นอู้เหมียนซุกอยู่ในอ้อมกอดของเคอหรานพลางเล่นโทรศัพท์
นิ้วเรียวบางเคลื่อนไหวพิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว
เคอหรานก้มลงใช้ปลายจมูกถูไถแก้มขาวอมชมพูของหญิงสาว น้ำเสียงเกียจคร้านเอ่ยถาม “ทำไมยังไม่นอน เล่นอะไรอยู่?”
เสิ่นอู้เหมียนปิดโทรศัพท์ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตากระจ่างใสเป็นประกาย “ฉันกำลังรวบรวมเหตุผลร้อยข้อที่จะแต่งงานกับคุณ”
เคอหรานเลิกคิ้ว “ทำแบบนั้นไปทำไม?”
“ถ้าเหตุผลครบหนึ่งร้อยข้อ ฉันก็จะแต่งงานกับคุณ”