บทที่ 150 ตอนพิเศษ: มุมมองของเคอหราน 2
21.
แม่ของเธอกระโดดตึกฆ่าตัวตายแล้ว
ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา เป็นความผิดของเขา
เป็นเขาเองที่จัดการความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ไม่ดี เป็นเขาเองที่หยุดยั้งการกลั่นแกล้งบนโลกออนไลน์ครั้งนั้นไม่ทัน
เคอหรานเสียใจจนแทบขาดใจ
แม่ของเธอตกลงมาอาการสาหัสมาก หมอบอกว่าพวกเขาหมดหนทางแล้ว
ย้ายไปโรงพยาบาลเอกชนในเครือของตระกูลเคอ
หมอบอกว่าทำได้แค่ยื้อชีวิตแม่ของเธอไว้ ต้องมีทีมแพทย์ชั้นนำมาผ่าตัดให้ ไม่อย่างนั้นก็มีแต่ทางตัน
——ทีมแพทย์ชั้นนำ
สิ่งแรกที่เคอหรานนึกถึงคือทีมแพทย์ในมือของอีฟลิน
แต่อีฟลินเป็นนักธุรกิจ หากไม่มีผลประโยชน์แลกเปลี่ยน เธอไม่มีทางช่วย
เสิ่นอู้เหมียนร้องไห้พลางคว้าแขนเขาไว้ อ้อนวอนให้เขาช่วยแม่ของเธอ
เคอหรานปฏิเสธไม่ได้ และก็ไม่ควรปฏิเสธ
ต่อให้ไม่อยากกลับอังกฤษแค่ไหน ต่อให้กลัวอีฟลินเพียงใด เขาก็ต้องกลับไป
เพราะเธอขาดแม่ไม่ได้
รอบตัวมีแต่ความมุ่งร้าย เคอหรานไม่อยากให้โลกใบนี้มีคนที่รักเธอน้อยลงไปอีกคน
22.
กลับอังกฤษอีกแล้ว กลับไปยังคฤหาสน์น่ากลัวนั่นอีกแล้ว ได้เจอคนที่เกลียดอีกแล้ว
ยืมทีมแพทย์มาได้แล้ว
สิ่งแลกเปลี่ยนคือวันสุดท้ายของเทอมนี้ เขาต้องจากเสิ่นอู้เหมียนกลับอังกฤษ
มีเวลาแค่หนึ่งเทอมเท่านั้น
เศร้าจัง
แม่งเอ๊ย อีฟลิน คุณเคยได้ยินไหมว่า ‘ยอมรื้อวัดทั้งหลัง ยังดีกว่าแยกคู่ผัวเมีย’
เกลียดคุณจะตายอยู่แล้ว ยัยตัวร้าย ขัดขวางความรักคนอื่นชัด ๆ
23.
เขาอยู่เป็นเพื่อนเธอ เฝ้าอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน แล้วเธอก็เป็นฝ่ายจูบเขาก่อนอีกแล้ว
เคอหรานรู้สึกได้ชัดเจนว่าจูบครั้งนี้ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา
เธอ...เริ่มมีใจให้เขาขึ้นมานิดหน่อยหรือเปล่า?