หลี่ต้าหย่งขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังคำพูดของสวี่หรูเยว่ พอนึกถึงวันนี้ที่เห็นสวี่ชิงอยู่กับชายตาบอดคนนั้น เขาก็อดระแวดระวังไม่ได้ “ชายตาบอดคนนั้นจะรับสวี่ชิงเป็นภรรยาจริง ๆ เหรอ ไม่รังเกียจเธอหรือไง”
สวี่หรูเยว่พยักหน้า “ใช่ค่ะ ฟังจากที่พี่โจวจิ่นเซวียนพูด พี่โจวไม่เพียงแต่ไม่รังเกียจเธอ ยังยืนกรานจะแต่งงานกับเธอด้วย ถ้าครอบครัวไม่ยอม เขาก็จะย้ายออกจากบ้าน”
หลี่ต้าหย่งไม่พอใจอย่างยิ่งที่ได้ยินชื่อโจวจิ่นเซวียน แววตาพลันเย็นชา “เรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยวกับฉันอยู่ดี”
สวี่หรูเยว่เริ่มร้อนใจ “จะไม่เกี่ยวได้ยังไงคะ พี่โจวรู้จักคนตั้งมากมาย แถมถ้าสวี่ชิงแต่งเข้าบ้านตระกูลโจว เรื่องนี้ต้องถูกเปิดโปงแน่ พี่ต้าหย่ง อย่าลืมสิคะว่ายาเป็นพี่เตรียมไว้”
ใบหน้าหลี่ต้าหย่งมืดครึ้มลงทันที “เธอหมายความว่ายังไง”
สวี่หรูเยว่รีบพูดเสียงออดอ้อนปลอบเขา “พี่ต้าหย่ง ขอแค่สวี่ชิงแต่งเข้าไปไม่ได้...”
หลี่ต้าหย่งตัดบท ไม่ปล่อยให้สวี่หรูเยว่พูดต่อ “เข้ามากับฉัน”
สวี่ชิงได้ยินเสียงทั้งคู่เดินเข้าบ้าน ไม่ต้องตามไปดูก็รู้ว่าสวี่หรูเยว่คงคิดแผนชั่วอะไรขึ้นมาอีก และร่วมมือกับหลี่ต้าหย่งทำลายชีวิตเธออีกครั้ง
วิธีทำลายเธอได้ก็มีแต่การวางยา ซึ่งเป็นวิธีต่ำช้าแบบเดิม
สวี่ชิงกำหมัดแน่น ดวงตาเย็นเยียบขณะหันหลังกลับ ดูท่าเธอคงยังย้ายออกจากบ้านไม่ได้ในเร็ว ๆ นี้!
เมื่อออกจากตรอก สวี่ชิงไม่ได้กลับบ้าน แต่แวะไปแถวสถานีรถก่อน
เธออยากดูว่ามีลานบ้านที่ไหนให้เช่าบ้าง ถ้าคิดจะทำธุรกิจเล็ก ๆ ที่นี่ก็เป็นทำเลที่อยู่ใกล้สถานีรถที่สุด
ที่สำคัญที่สุดคือ ฉินเสวี่ยเหมย เพื่อนคนเดียวของเธออาศัยอยู่ที่นี่ ชาติที่แล้วชีวิตแต่งงานของเธอย่ำแย่ แถมยังเสียลูกไปอีก จึงไม่มีโอกาสติดต่อฉินเสวี่ยเหมย