หยางต้าเซียนมีสีหน้าชวนขนลุก ผมจึงถามเธอว่าเรื่องยุ่งยากที่ว่าคืออะไรกันแน่
เธอบอกผมว่า วิญญาณตนนี้มีอาคมอยู่บ้าง มันรื้อเปิดช่องทางบนร่างผมมาตลอด ตอนนี้ช่องทางบนตัวผมถูกมันเปิดทะลุไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว ต่อไปเกรงว่าผมจะต้องเจอเรื่องประหลาดชวนขนหัวลุกแบบนี้ไม่หยุด
ช่องทางในที่นี้หมายถึงเส้นลมปราณในร่างกายคน คนปกติมีเส้นลมปราณบางส่วนที่ปิดตัน มีเพียงผู้ฝึกตนเท่านั้นที่เปิดทะลุได้
ในนิยายกำลังภายในมักพูดถึงการเปิดเส้นลมปราณทั่วร่าง หรือการทะลวงเส้นลมปราณตูและเริ่น อันที่จริงก็คือการเปิดช่องทาง เมื่อเปิดช่องทางได้แล้ว ก็จะดึงดูดพลังหยินหยางแห่งฟ้าดินได้ดียิ่งขึ้น
แต่ถ้าคนธรรมดาที่ไม่เคยฝึกตนเปิดช่องทางขึ้นมา แล้วไม่รู้วิชาหยินหยางด้วย เมื่อถูกไอชั่วร้ายแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ก็จะกลายเป็นสิ่งที่คนทั่วไปเรียกว่าถูกของหรือถูกผีสิง
แน่นอนว่า นอกจากผีแล้ว ยังถูกเหล่าเซียนเข้าสิงได้ง่ายด้วย เพราะโดยเนื้อแท้แล้ว วิญญาณผีกับเหล่าเซียนต่างก็เป็นวิญญาณเหมือนกัน ต้องเปิดช่องทางเสียก่อนจึงจะเข้าสิงร่างได้ง่าย
บางคนเกิดมาพร้อมกระดูกพิศวง จึงมักพบเจอสิ่งอัปมงคล ความหมายก็เป็นเช่นนี้เอง
หยางต้าเซียนบอกว่า ที่จริงผมก็คือคนที่มีกระดูกพิศวง ตอนนี้ถูกวิญญาณตนนั้นรื้อเปิดช่องทางแล้ว ต่อไปสถานการณ์จะยิ่งร้ายแรงขึ้น
ผมฟังแล้วหนังศีรษะชาวาบ บอกเธอว่าที่ผมกลัวก็คือเรื่องนี้จริง ๆ คิดจะหนีก็หนีไม่พ้น
หยางต้าเซียนยิ้มอย่างลึกลับอีกครั้ง แล้วพูดกับผมว่า “หนีไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีเรื่องนี้ก็ต้องมีเรื่องอื่น สักวันเธอก็ต้องเดินบนเส้นทางนำเซียน หนีไม่พ้นหรอก”
ผมทำหน้าเหมือนคนอมทุกข์แล้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ผมควรทำยังไงดี”