เสี่ยวเยว่พยักหน้าแรง "ไท่จื่อ ข้าคิดว่าข่าวนี้ต้องสำคัญกับท่านแน่ ไม่กล้าเสี้ยมสอนเด็ดขาด พ่อค้านั่นอยู่ในเมืองตอนนี้ ไท่จื่อให้คนไปเรียกตัวมาถามได้นะเจ้าคะ"
หลี่เฉิงเจ๋อละมือจากแผนที่ กำหมัดแล้วคลายออก
จินถิงกำลังระดมพล
ตงหูก็กำลังระดมพลเหมือนกัน
ทัวป๋าเลี่ยเพิ่งถูกเขาจับกลับมาได้ไม่กี่วัน ทางทุ่งหญ้าก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว?
อนารยชนเหนือถูกเขาตีแตกกระเจิง ทัวป๋าเลี่ยถูกจับเป็นๆ ตามหลักแล้วพวกเผ่าต่างๆ ในทุ่งหญ้าควรหดหัวรอดูท่าทีไม่ใช่หรือ
ทำไมกลับลับมีดกันงั่กๆ อย่างนี้?
เว้นแต่——มีคนอยู่เบื้องหลัง
ใคร?
จะมีใครอีกล่ะ?
หลี่เฉิงเจ๋อตบโต๊ะฉาด ชามซุปกระโดด น้ำซุปกระฉอกเป็นวง "ต้องเป็นไอ้หมาแก่จ้าวชงอี้แน่!"
เขาลุกจากหลังโต๊ะ เดินวนสองก้าว ยิ่งคิดยิ่งโมโห
"หมาแท้ๆ เลย! ข้าเพิ่งริบอำนาจมัน มันหันไปติดต่อเผ่าทุ่งหญ้าทันที? มันอยากยั่วให้ทั้งทุ่งหญ้ามารึไง?"
เสี่ยวเยว่สะดุ้งกับเสียงตะคอก ถอยหลังไปครึ่งก้าว
หลี่เฉิงเจ๋อยืนกลางกระโจม หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง
ก่อนหน้านี้ไม่สอบสวนไม่รู้ สอบสวนแล้วถึงได้รู้ ไอ้หมาแก่นี่เส้นสายในทุ่งหญ้าลึกกว่าที่เขาคิด ทำการค้ากับทัวป๋าเลี่ยมาสิบสี่ปี แล้วจะไม่ติดต่อกับเผ่าอื่นในทุ่งหญ้าเลยหรือ? ตอนนี้ดูแล้วไม่ใช่แค่มี ยังสนิทกันดีอีก
มันถูกกักบริเวณ จินถิงกับตงหูก็ระดมพลพร้อมกัน? เผ่าอื่นล่ะ? ก็คงไม่ต่างกัน