สหายเฉาพาหลี่เฉิงเจ๋อเดินไปทางตำหนักข้างของห้องทรงอักษร
ทันทีที่หลี่เฉิงเจ๋อก้าวเข้าประตูวัง หัวหน้าทหารองครักษ์พระราชวังก็รีบส่งคนไปรายงานแล้ว รายงานเรื่องอะไรน่ะหรือ? ก็เรื่องที่หลี่เฉิงเจ๋อใส่ชุดของไท่จื่อเข้ามาในวังน่ะสิ
นี่ถือเป็นเรื่องใหญ่ พวกเขารู้ดีว่าถ้าไม่รายงานขึ้นไป ถ้าสืบสวนลงมาลงโทษก็มีสิทธิ์โดนตัดหัวเหมือนกัน
สหายเฉาได้ยินข่าวนี้แล้วก็ยังไม่อยากเชื่อ ถามไถ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าดูผิดคนหรือเปล่า? เป็นหลี่เฉิงเจ๋อจริงๆ หรือ? ไม่ใช่ไท่จื่อ?
เขาตัดสินใจทันที รีบไปเข้าเฝ้าฝ่าบาท กราบทูลเรื่องที่หลี่เฉิงเจ๋อเข้ามาในวัง ฝ่าบาทจึงให้เขามาประกาศรับตัว
สหายเฉาเดินพลางสำรวจหลี่เฉิงเจ๋อไปด้วย "อ๋องจิ้งอัน ไท่จื่อไปที่จวนของท่านไม่ใช่หรือ?"
หลี่เฉิงเจ๋อ "ใช่แล้ว"
สหายเฉา "เช่นนั้นท่านก็พบเขาแล้ว?"
ไม่คาดคิด หลี่เฉิงเจ๋อตอบอย่างตรงไปตรงมายิ่งนัก แถมยังชี้ไปที่เสื้อผ้าตัวเอง "ก็ต้องอยู่แล้ว ไม่งั้นชุดที่ข้าใส่อยู่นี้มาจากไหน?"
สหายเฉา "นี่..."
เขาได้แต่ฝืนยิ้ม แล้วถามหยั่งเชิงอย่างอ้อมค้อม "อ๋อง ท่านรู้หรือไม่ว่าการใส่อาภรณ์ของไท่จื่อนั้นถือเป็นการล่วงละเมิด หากฝ่าบาททรงกริ้วลงโทษ ท่านเกรงว่าจะต้องรับโทษ"
หลี่เฉิงเจ๋อทำหน้าไม่แยแส "รับโทษอะไร?"
สหายเฉาได้แต่ยิ้มแห้งๆ "อาตมภาพก็มิอาจกล่าวได้แน่ชัด แต่เบาก็คือลงโทษ หนักหน่อยก็คือถอดยศอ๋อง"
หลี่เฉิงเจ๋อ "งั้นยิ่งดีใหญ่ ข้าถ้าไม่ใช่อ๋องจิ้งอันแล้ว ก็ยิ่งตายง่ายขึ้นไม่ใช่รึ?"