ตอนที่ 71 บุกตะลุยแคว้นเป่ยตอนเหนือ ตามล่าข้าศึกไม่ลดละ

ร่างของเขาลอยกระเด็นออกไปไกลกว่า 10 เมตร

อากู่ลาพลิกตัวกลางอากาศสองรอบ สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ไม่จริง

เป็นไปไม่ได้

เขาใช้กำลังทั้งหมดที่มี ป้องกันสุดชีวิต แต่ผลคือผ่านไปแค่ยกเดียวก็ไม่รอด?

ทัวป๋าชานไม่ได้ถูกซุ่มโจมตี

ความคิดนี้ปะทุขึ้นในหัวของเขา

ทัวป๋าชานถูกสังหารซึ่งหน้า

เพราะพละกำลังของคนคนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์พึงมี

ก่อนที่เขาจะตกถึงพื้น ก็ได้ยินเสียงกีบม้าที่กระชั้นขึ้นมาจากด้านหลัง

ม้าสีแดงเลือดหมูวิ่งตามมาติดๆ

หลี่เฉิงเจ๋ออยู่บนหลังม้า ง้าวฟางเทียนพุ่งแทงไปข้างหน้า

อากู่ลากำลังร่วงลง ร่างกายกลางอากาศไม่อาจหลบหลีกได้เลย เขาเห็นปลายง้าวพุ่งเข้าใส่หน้าอก อยากจะหลบ แต่แขนขาไม่ยอมขยับ "ไม่...ไม่ได้นะ!"

ปลายง้าวทะลุเกราะหน้าอกของเขา

อากู่ลาถูกเสียบติดกับง้าวฟางเทียน ขาทั้งสองห้อยลอยกลางอากาศ ก้มมองใบมีดที่ทะลุเข้าหน้าอก เลือดรสคาวปร่าพุ่งขึ้นในปาก

หลี่เฉิงเจ๋อใช้แขนข้างเดียวยกง้าวฟางเทียนขึ้น

อากู่ลาห้อยอยู่บนปลายง้าว กลางอากาศแกว่งไกวอยู่สองครั้ง

เขาอยากจะพูดอะไรสักอย่าง อยากด่าทอสักหน่อย อยากจะร้องเรียกฉางเซิงเทียนสักสองครั้ง

แต่พออ้าปาก ก็มีแต่เลือดที่พุ่งออกมา

หลี่เฉิงเจ๋อสะบัดง้าวฟางเทียน

ร่างของอากู่ลาลอยละลิ่วไปกระแทกพื้นหิมะ กลิ้งไปหลายตลบ แล้วก็แน่นิ่งไม่ไหวติง

ทหารม้าอนารยชนเหนือห้าพันนายที่ตามมาข้างหลังเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

ทหารม้าหลายสิบคนที่อยู่แถวหน้าสุด วิ่งๆ อยู่ก็ชะลอลง

แม่ทัพของพวกเขา อากู่ลา เพียงแค่ยกเดียว

ผ่านไปแค่ยกเดียวก็เอาตัวไม่รอด

โดนฟาดกระเด็น โดนเสียบขึ้น โดนสะบัดทิ้ง ตายอย่างน่าอนาถยิ่งกว่าทัวป๋าชานเสียอีก