เชือกคล้องม้าหลายสิบเส้นถูกสะบัดออกมา โซ่เหล็กกางออกกลางอากาศเสียงดังฉ่าๆ พุ่งตรงไปยังทิศทางของหลี่เฉิงเจ๋อ
หลี่เฉิงเจ๋อเห็นพวกโซ่เหล็กนั่น
วิธีเก่าแก่ในทุ่งหญ้า ใช้รับมือทหารม้าหนักโดยเฉพาะ ถ้าเกี่ยวขาม้าได้ ม้าศึกจะเซถลา ขี่เก่งแค่ไหนก็ต้องร่วงตกม้า กระแทกพื้นแล้วโดนรุมกระทืบ ถูกกระทำสุดๆ
หลี่เฉิงเจ๋อไม่ลังเล ปักง้าวฟางเทียนลงกับพื้น มือซ้ายจับอานม้าด้านหน้า พลิกตัวลงจากหลังม้าเหยียบหิมะ
ถึงพื้น
เท้าทั้งสองเหยียบพื้นหญ้า ตัวเตี้ยลงกว่าตอนอยู่บนหลังม้า แต่เท้าสัมผัสพื้นได้มั่นคงกว่า ออกแรงได้ดีกว่า
เกราะเหล็กดำทั้งชุดสะท้อนแสงดำท่ามกลางแสงอาทิตย์ ง้าวฟางเทียนถือในมือขวา ตั้งตรงข้างหน้า
ม้าเหยียบหิมะทำเสียงพ่นลมแรง ถอยหลังเองสองสามก้าว ยืนอยู่ด้านหลังไม่ขยับ
ม้าตัวนี้ฉลาด
นายลงจากหลังแล้ว มันก็หลีกทางให้เอง
ทหารอนารยชนเหนือที่สะบัดเชือกคล้องม้าอยู่หลายคนอึ้งไป
ลงจากม้าแล้ว?
เขาลงจากม้าเองเลย?
ยังไม่ทันตั้งตัว หลี่เฉิงเจ๋อก็ยกง้าวฟางเทียนพุ่งออกไปแล้ว
คนใส่เกราะเหล็กวิ่งเข้าใส่ ฟังดูน่าจะเทอะทะ แต่หลี่เฉิงเจ๋อวิ่งเร็วกว่าม้าอีก
อัตราเร่งตอบสนองเพิ่ม 300 และอัตราเร่งความเร็วโจมตีเพิ่ม 300 บวกกับพลังราชันย์ ดึงสมรรถภาพร่างกายของเขาไปถึงขั้นเกินจริง
ไม่กี่ก้าว คนก็ถึงแล้ว
ทหารอนารยชนเหนือสองคนหน้าสุดยังยกโซ่เหล็กอยู่ เห็นคนชุดเกราะดำพุ่งเข้าใส่ เลยยกโซ่เหล็กขวางด้านหน้าด้วยสัญชาตญาณ หวังจะขวาง
โซ่เหล็กกระแทกใส่ด้ามง้าวฟางเทียน
“เคร้ง——”
เสียงโลหะกระทบกันดังกระหึ่ม
แต่ง้าวฟางเทียนไม่หยุด
ความเร็วและแรงของหลี่เฉิงเจ๋อกดทับอยู่บนง้าวเล่มนี้ พร้อมแรงเฉื่อยจากการพุ่ง ด้ามง้าวกระชากโซ่เหล็กจนตึงเปรี๊ยะ