กระโจมหลวงของราชันอนารยชนเหนือ
กระโจมหนังวัวขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนผืนหญ้าที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในทุ่งหญ้า ภายในกระโจมปูพรมหนังหมีทั้งผืน หรูหราอย่างยิ่ง
ราชันอนารยชนเหนือทัวป๋าเลี่ยนั่งอยู่ตรงกลาง อายุราวห้าสิบ ร่างกำยำล่ำสัน ผมถูกรวบไว้ด้วยห่วงทองคำ รวบเปียสองข้างที่มีสีเทาแซมขาวอยู่
ภายในกระโจมยังมีอีกสี่คนนั่งอยู่ ได้แก่ ซู่ปู้ไท่ ฮูตู ฮาตาน และเย่ซู่ไก
ห้าแม่ทัพผู้เกริกไกรแห่งอนารยชนเหนือ ทัวป๋าชานออกไปแล้ว ที่เหลือทั้งสี่อยู่ที่นี่ทั้งหมด
ทั้งห้าคนนั่งล้อมกองไฟถ่าน ตรงหน้าวางชามสุราและขาแกะย่าง กำลังถกเถียงเรื่องหนึ่ง—เสบียงอาหารสำหรับฤดูหนาวปีนี้
“ทางอ๋องเจิ้นเป่ยขึ้นราคาอีกแล้ว” ซู่ปู้ไท่ถือกระดูกแกะแทะไปพลางพูดเนิบนาบ “ปีที่แล้วเกวียนนึงแลกได้สามสิบตำลึง ปีนี้เอาห้าสิบตำลึง”
ฮูตูตบโต๊ะผาง “บัดซบ! ห้าสิบตำลึงต่อเกวียน? คิดว่าเงินพวกข้าเป็นของปลูกขึ้นมาจากดินรึไง?”
ราชันอนารยชนเหนือทัวป๋าเลี่ยยกชามสุราขึ้น แต่ไม่ได้ดื่ม วางพักไว้บนเข่า “อ๋องเจิ้นเป่ยคนนี้ ความโลภยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ”
เย่ซู่ไกลูบเคราสีขาว “ท่านข่าน ขอพูดตรงๆนะ ค้าขายกับคนจงหยวน สุดท้ายก็ไม่ใช่แผนระยะยาว พวกมันละโมบไม่รู้พอ ปีนี้ห้าสิบตำลึง ปีหน้าก็กล้าเอาหนึ่งร้อยตำลึง”
ราชันอนารยชนเหนือทัวป๋าเลี่ยไม่รับคำ กำลังคิดเรื่องอื่น
วันนี้ให้ทัวป๋าชานออกไป ร่วมมือกับอ๋องเจิ้นเป่ยแสดงละครฉากหนึ่ง ขณะเดียวกันอากู่ลาก็นำกำลังห้าพันคนตามไปสนับสนุนทัวป๋าชาน ใช้ดาบจริงฆ่าฟันอ๋องจิ้งอันนั่นให้ตาย