ใบหน้าเย็นชาของซืออี่เหิง เปลือกตาบางพลิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาจ้องหน้าจอมือถือนิ่งอยู่นานโดยไม่พูดอะไร
ตอนนี้ชูอวี๋อยู่ในห้องนั่งเล่น ผมยาวถูกรวบเป็นมวยสูง เผยหน้าผากเนียนเรียบ ดูน่ารักและไม่เป็นภัย
เธอสวมชุดนอนฤดูร้อน กางเกงนอนผ้าฝ้ายบางใต้ขาเรียวงามขาวผ่อง
ชูอวี๋กัดปลายปากกา กำลังดูเอกสารอ้างอิงสัดส่วนร่างกายมนุษย์
ในโลกเดิมของชูอวี๋ เทคโนโลยีพัฒนาแล้ว รูปร่างของมนุษย์ก็จะแข็งแรงกำยำกว่า
ความสูง 168 เซนติเมตรในยุคเดิมถือเป็นฟิกเกอร์สวยน่ารัก แต่จะรับงานในโลกนี้ ชูอวี๋เลยตั้งใจจะศึกษารูปร่างของคนในโลกนี้
และยังวางแผนจะใช้ซืออี่เหิงเป็นแบบร่างรูปตัวอย่างเพื่อผ่านการตรวจสอบของแพลตฟอร์ม
เพราะคนที่เธอคุ้นเคยที่สุดในโลกนี้ก็คือซืออี่เหิง
ATM: จะดูอะไร
ปลาน้อยแหวกว่าย: ดูขาค่ะ ถ่ายตั้งแต่ช่วงเอวลงไป
ATM: จะดูขาทำไม
ปลาน้อยแหวกว่าย: หนูเรียนเอกศิลปะนะคะ อยากรบกวนให้คุณช่วยเป็นแบบอ้างอิงสัดส่วนให้หน่อย
ซืออี่เหิงนิ่งไปครู่หนึ่ง จึงตอบกลับ
ATM: อืม
ปลาน้อยแหวกว่าย: หนูคงไม่ไปดูขาผู้ชายคนอื่นหรอกค่ะ
ATM: เดี๋ยวถ่ายให้
ปลาน้อยแหวกว่าย: หนูขอระบุท่าโพสกับใส่เสื้อผ้าแบบไหนได้ไหมคะ? แมวน้อยรอคอย.jpg
ATM: ……
ATM: ไม่ได้
ปลาน้อยแหวกว่าย: คุณพี่ นี่คุณขี้เหนียวจังเลยนะ
ATM: …อืม
ทิ่ดานดูประวัติแชตของซืออี่เหิงกับชูอวี๋อยู่ข้าง ๆ เห็นแล้วแทบไม่รู้ว่าฟ้ากับดินอยู่ทิศไหน
ทิ่ดาน: [อวี๋เป่า นี่มันพระเอกนะ เขายอมให้ดูขาก็นับว่าให้เกียรติมากแล้ว การระบุท่าโพสกับใส่เสื้อผ้าคงจะไม่ไหว]