ชูอวี๋รีบยกมือปิดปากตัวเอง ร้องไห้พลางโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มคล้ายแมวน้อย
มือสั่นเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
เห็นข้อความ "กำลังสนทนา" หัวใจของชูอวี๋ที่ลอยละล่องก็ร่วงหล่นถึงพื้น
ชูอวี๋แทบคลุ้มคลั่ง ฟ้าล้อเล่นกับเธอแรงเกินไปแล้วใช่ไหม?
ทะลุมิติมาทำภารกิจก็ว่าแย่แล้ว นี่ยังถูกเป้าหมายภารกิจได้ยินเสียงร้องไห้ทะเลาะแบบนี้อีก
ชูอวี๋รู้สึกว่าวิญญาณของตนลอยออกจากร่างไปแล้ว
ชูอวี๋พูดกับทิ่ดานว่า "ตาน เมื่อกี๊ฉันให้คะแนนตัวเองได้แค่แปดหก เพราะมีหนึ่งสี่แล้ว"
ทิ่ดาน: [อวี๋เป่า เธอต้องรีบหาทางกอบกู้ภาพลักษณ์ด่วนๆ เลยนะ]
ทิ่ดาน: [ถ้าทำภารกิจไม่สำเร็จ เราอาจต้องน้ำตาตกในหลังลูกกรงแล้วนะ]
ชูอวี๋สูดลมหายใจลึก น้ำเสียงอู้อี้ "พี่คะ"
ซืออี่เหิงหัวเราะเบาๆ เสียงทุ้มมีเสน่ห์ติดหู "เพิ่งรู้ตัวว่าโทรติดแล้วสินะ?"
ชูอวี๋น้ำเสียงยิ่งอู้อี้กว่าเดิม "ค่ะ"
ชูอวี๋พยายามกอบกู้ภาพลักษณ์ พูดอู้อี้ในลำคอ "ปกติหนูไม่เป็นแบบนี้"
"อ้อ?" น้ำเสียงซืออี่เหิงเหมือนไม่ใส่ใจนัก ลากเสียงท้ายยาว "ไม่ชอบร้องไห้ หรือไม่ชอบทะเลาะกับใคร"
ชูอวี๋ปากไวเกินสมอง "หนูไม่ชอบพูดคุยกับคนอื่นค่ะ"
ซืออี่เหิงเหมือนจะแปลกใจกับคำตอบของชูอวี๋ "งั้นก็ลำบากคุณแย่เลย"
ซืออี่เหิง: โอนเงิน 1000000
เสียงของซืออี่เหิงดังจากลำโพง "ย้ายออกข้างนอกเถอะ อย่าทนฝืนตัวเอง"
ชูอวี๋งงๆ พยักหน้า "อ้อ ค่ะ"
ซืออี่เหิง: "ฉันยังมีเรียนตอนบ่าย คงไปเป็นเพื่อนเธอ..." หาที่พักไม่ได้
ชูอวี๋พูดเบา "หนูรู้ค่ะ หนูจะเชื่อฟัง พี่ชาย ลาก่อนนะคะ"
ซืออี่เหิง: "อืม"
หลังจากวางสาย ซืออี่เหิงยังไม่ดึงสติกลับมาได้สักที
เขากับชูอวี๋คบกันเพราะเพื่อนแนะนำ ซืออี่เหิงไม่เชื่อเรื่องความรัก อยากทุ่มเทให้กับการเรียนและธุรกิจ สิ่งที่เขาต้องการจากแฟนคืออีกฝ่ายเป็นคนไร้สีไร้กลิ่น
หน้าตาธรรมดา ไม่ทำให้จิตใจเขาหวั่นไหว
เขาให้เงินแฟนได้ ให้บ้าน ให้ทุกอย่างได้ ขอแค่เธอเชื่อฟัง ไม่สร้างเรื่อง
ก่อนหน้านี้ชูอวี๋สร้างเรื่องบ้างบางครั้ง แต่ก็ยังเป็นคนไร้สีไร้กลิ่น
แต่วันนี้ชูอวี๋เหมือนเปลี่ยนจากคนไร้สีไร้กลิ่นเป็นหวาน นุ่ม ขมฝาด
ซืออี่เหิงเริ่มคิดว่าจะสานต่อความสัมพันธ์นี้ดีหรือไม่
*
ชูอวี๋ได้เงินล้านจากซืออี่เหิง ตัดสินใจย้ายออกจากหอพักทันที
ชูอวี๋จัดของจำเป็นส่วนตัว ใส่เสื้อครอปเอวสูงสีดำที่ดูไม่เด่น กางเกงขายาว สวมหมวกแก๊ปสีดำแล้วออกจากประตู
หมวกแก๊ปบังใบหน้าของชูอวี๋ไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นใบหน้าส่วนน้อยที่ขาวเนียนละเอียดงดงาม
ชูอวี๋แต่งตัวพยายามให้ดูธรรมดาที่สุด แต่ก็ยังไม่อาจบดบังรูปลักษณ์ที่โดดเด่นเกินไปได้
ทิ่ดาน: [ที่รัก ใส่เสื้อคลุมอีกตัวปิดไว้หน่อย]
ชูอวี๋หยิบเสื้อคลุมมาใส่ แต่ก็แทบไม่ช่วยอะไรเลย แถมเพราะใบหน้างามที่ดูเย็นชา ทำให้ดูเท่ขึ้นมาหน่อย
ทิ่ดาน: [ดูเหมือนจะออกนอกคาแรกเตอร์หน่อยๆ]
ชูอวี๋ทำมือว่าไม่ต้องห่วง "อยากให้เป็นแบบไหน บอกมาเลย ฉันแต่งหน้าเป็น"
ทิ่ดานพยายามบรรยาย [เลือดลมไม่พอ คนพลังต่ำดุจหนู ตัวประกอบที่พออยู่ในฝูงชนก็หายวับ]
ชูอวี๋เข้าใจแล้ว หยิบเครื่องสำอางบนโต๊ะมาเขียนใต้ตาดำ ใส่แว่นกรอบดำแบบหนุ่มสาวออฟฟิศ งอหลัง แล้วประกอบกับอาการประหม่าหลบคนของชูอวี๋ ก็ใช่เลยทันที
ชูอวี๋แอบย่องออกจากประตู ไปหาอาจารย์ที่ปรึกษาที่ตึกคณะ
เจ้าของร่างเดิมเรียนเอกศิลปกรรม นับว่าชูอวี๋กับเจ้าของร่างเดิมเรียนเอกเดียวกัน
ระหว่างทางไปหาอาจารย์ที่ปรึกษา ชูอวี๋ตั้งใจเดินผ่านห้องแสดงนิทรรศการ แอบมองภาพวาดด้านใน
ชูอวี๋พบอาจารย์ที่ปรึกษาหน้าห้อง เล่าเรื่องราวให้ฟัง อาจารย์ที่ปรึกษาอนุมัติให้ชูอวี๋เรียนไปกลับ
ระหว่างที่ชูอวี๋ทำเรื่องเหล่านี้ ทิ่ดานก็ไม่ว่างเช่นกัน จัดการหาบ้านเช่าในละแวกใกล้มหาวิทยาลัยให้ชูอวี๋
ด้วยเป้าหมายให้ชูอวี๋อยู่ดีๆ ทิ่ดานแนะนำย่านที่พักหรูให้ชูอวี๋ในที่สุด
ค่าเช่าเดือนละแสน
ชูอวี๋เม้มปาก "อยู่คอนโดแบบนี้จะไม่ดีเกินไปหน่อยเหรอ เงินที่หลอกจากซืออี่เหิงมานี่ ต้องคืนเขาไหม?"
ทิ่ดาน: [ตรงไหนไม่ดี? เราไม่ได้ไม่คืนเขาสักหน่อย พอเราได้รางวัลภารกิจ นั่นสิบล้านเลยนะ แค่คืนให้ซืออี่เหิงหนึ่งร้อยล้าน ต้องไปสนใจไหม?]
ชูอวี๋เงียบไปครู่หนึ่ง "รู้สึกนายกำลังล่อให้ฉันใช้เงินเกินตัวนะ ตาน นายเคยคิดบ้างไหมว่าถ้าเราทำภารกิจไม่สำเร็จ?"
ทิ่ดาน: [เราไม่มีทางทำภารกิจไม่สำเร็จ]
แม้ชูอวี๋จะเป็นมือใหม่ แต่ผลงานเด่นมาก เพิ่งทะลุมิติมายังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงก็รีดไถซืออี่เหิงมาได้หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นแล้ว
เป็นมือใหม่ที่แกร่งที่สุดในแผนกสาวขอเงินเลยทีเดียว
ทิ่ดาน: [ฉันเชื่อใจเธอ เธอใช้จ่ายให้สบาย ต่อให้ตอนนั้นทำภารกิจไม่สำเร็จ ฉันจะขายตัวเองก็หาเงินมาคืนให้]
ชูอวี๋ยิ้ม "ได้เลย ทิ่ดาน แต่ฉันก็หาเงินเป็นนะ เลี้ยงตัวเองได้"
เธอแค่ซื้อแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งกับปากกา เธอเชื่อว่าเงินค่าเช่าเดือนละแสน เธอสามารถหาได้
ในโลกเดิม แม้ชูอวี๋จะเป็นคนขี้อายขั้นรุนแรง ไม่มีงานประจำทำ
แต่ชูอวี๋เป็นนักวาดที่โด่งดังพอควร รายได้เธอดีมากทีเดียว
คนที่มาจ้างวาดภาพกับเธอต่อคิวยาวไปถึงปีหน้า
ราคาขั้นต่ำในการรับจ้างวาดภาพของเธอล้วนเริ่มต้นที่หลักแสนขึ้นไป
เมื่อครู่เธอตั้งใจดูภาพวาดในยุคนี้ ชูอวี๋พอเข้าใจภาพวาดของยุคนี้คร่าวๆ แล้ว
ชูอวี๋ยิ่งมั่นใจว่าจะหาเงินในยุคนี้ได้ ในห้วงเวลาเดิมของเธอ นักวาดเริ่มแข่งขันกันทำงานหนักจนตาย เกือบจะงัดสไตล์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใครออกมาแล้ว
เธอก็งัดสไตล์เฉพาะตัวที่เด่นชัดออกมาเหมือนกัน ในห้วงเวลาเดิมของเธอ แฟนคลับบนแพลตฟอร์มโซเชียลของเธอเกินสิบล้านแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะรับวาด OC ให้ลูกค้าเป็นเงินเจ็ดหลัก จนแผดเผาตัวเองเป็นเถ้าธุลีและเสียชีวิตกะทันหัน ชูอวี๋คงยังซุกตัวอยู่ในโลกเดิมต่อไป
น่าเสียดาย เธอยังไม่ได้ส่ง OC ให้ลูกค้าเลย
*
ชูอวี๋มาถึงจุดนัดหมายของนายหน้าตามคำแนะนำของทิ่ดานอย่างรวดเร็ว
ก่อนชูอวี๋เข้าประตูนายหน้า ทิ่ดานให้กำลังใจชูอวี๋ [ฮวี๋เป่า อย่ากลัว เธอคิดซะว่าเรากำลังเล่นเกมอยู่ ภารกิจที่ต้องทำตอนนี้คือการเช่าบ้านให้สำเร็จ]
[เธอคิดว่านายหน้าเป็น NPC ก็พอ]
ชูอวี๋สูดลมหายใจลึก มือมีเหงื่อออกเล็กน้อย "ค-ค่ะ"
ชูอวี๋เดินถึงประตู หมุนตัวกลับทางเดินอีกครั้ง "ฉันไม่ใช่ไม่ไปนะ แต่ไปแบบช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไป อย่างมีแผน"
ทิ่ดาน: [……]
ทิ่ดานกระซิบข้างหูชูอวี๋เหมือนปิศาจ [ฮวี๋เป่า ถ้าเธอไม่ไป เธอก็ต้องกลับหอพักอยู่ห้องรวมสี่คนนะ อ้อ แล้วเธอยังต้องไปอธิบายกับอาจารย์ที่ปรึกษาว่าทำไมถึงจะอยู่หออีก]
สีหน้าชูอวี๋แตกสลายไปชั่วขณะ "ฉันจะไปเช่าบ้านเดี๋ยวนี้"
ในที่สุดชูอวี๋ก็ทำใจแข็งเปิดประตู เดินเข้าไป ทำตามคำแนะนำของทิ่ดานจนพบนายหน้าที่ทิ่ดานติดต่อไว้
ชูอวี๋: "สวัสดีครับพี่ ผมเป็นคนที่โทรติดต่อเรื่องเช่าบ้านเมื่อเช้านี้ ผมจะเซ็นสัญญา"
นายหน้ากระพริบตา มองเด็กสาวที่ก้มหน้างุดจนเกือบจะดึงชายเสื้อขาด เด็กสาวรูปร่างสูงโปร่ง สวมหมวกแก๊ป ผิวขาวมาก
นายหน้ามีความสามารถทางธุรกิจดีมาก รีบเทียบเคียงชูอวี๋กับลูกค้าของตน "ค่ะ คุณหนูซู ฉันพาคุณไปดูบ้านนะคะ"
ชูอวี๋: "ไม่ต้องดูแล้วค่ะ เช่าเลย"
บ้านที่ทิ่ดานจัดการให้คงไม่มีปัญหา
นายหน้าแปลกใจเล็กน้อย ทำธุรกิจมานาน ไม่ค่อยเจอลูกค้าที่ตัดสินใจเร็วแบบนี้
"ได้ค่ะ คุณหนูซู คุณอยากดื่มอะไรไหมคะ" นายหน้าพาชูอวี๋ไปนั่ง
ชูอวี๋ก้มหน้า น้ำเสียงเบามาก พยายามทำให้ตัวเองดูเด่นน้อยที่สุด "ไม่เอาค่ะ"
พี่นายหน้าชะงักไปอีกนิด มุมปากยกยิ้มกรุ่นๆ ด้วยความหวังดี "ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณนั่งพักตรงนี้ก่อนนะคะ ดิฉันจะไปเตรียมเอกสารให้ค่ะ"
ชูอวี๋: "ค่ะ"
ชูอวี๋เซ็นเอกสาร เพิ่มช่องทางติดต่อเจ้าของบ้าน โอนค่านายหน้าให้นายหน้า และโอนค่าเช่าให้เจ้าของบ้านอย่างรวดเร็ว
วันนั้นชูอวี๋ก็ย้ายเข้าบ้านใหม่
บ้านเช่าเหมือนห้องตัวอย่าง เรียบๆ ไม่มีอะไรโดดเด่น เครื่องใช้ที่ควรมี ทั้งตู้เย็นใบใหญ่ เครื่องล้างจาน เครื่องซักผ้า ครบครัน มีสามห้องนอน หนึ่งห้องหนังสือ
ชูอวี๋พอใจมากที่สุดเลย
เก็บของเสร็จ ชูอวี๋ก็สั่งของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันและขนมทางออนไลน์ พร้อมกับสั่งแท็บเล็ตทางออนไลน์ด้วย
*
ในห้องปฏิบัติการ
ซืออี่เหิงสวมเสื้อกาวน์ขาว ยิ่งขับเน้นให้แนวไหล่กว้างและตรง ทั้งร่างดูหล่อเหลาเยือกเย็น
ซืออี่เหิงหยิบตัวอย่างจากเครื่องเหวี่ยง นิ้วเรียวยาวจับหลอดทดลองวางลงบนชั้นหลอดอย่างมั่นคงและแม่นยำ
ทันใดนั้นโทรศัพท์ซืออี่เหิงก็ดัง ซืออี่เหิงปัดหน้าจอรับ เปิดลำโพง
"พี่เหิง ไม่ต้องช่วยดูบ้านให้ผมนะครับ บ้านผมปล่อยเช่าไปแล้ว"
คนที่คุยกับซืออี่เหิงคือเสี่ยวจวิน เพื่อนสนิทของซืออี่เหิง
เสี่ยวจวินไปเรียนต่อต่างประเทศ เมื่อเร็วๆ นี้เพราะทำผิดไปนิดหน่อย ถูกที่บ้านตัดเงิน ทำให้คิดเอาบ้านในประเทศปล่อยเช่าเพื่อหาเงินใช้
ซืออี่เหิงตอบรับเย็นชาว่า "อืม"
"ช่วงนี้คุณยังอยู่ชั้นล่างบ้านผมใช่ไหม?"
ซืออี่เหิง: "อืม"
เสี่ยวจวินเริ่มทนไม่ไหว "พี่เหิง คุณนอกจาก อืม แล้วยังพูดอะไรได้อีก?"
ซืออี่เหิงไม่พูดแล้ว
เสี่ยวจวิน: "……"
ขี้เกียจพูดเลยใช่ไหม?
เสี่ยวจวิน: "ได้ยินว่าคุณคบแฟนแล้ว แฟนคุณสวยไหม?"
ซืออี่เหิงถึงได้เปิดเปลือกตาบางขึ้น ตอบเรียบๆ "ไม่รู้สิ ยังไม่เคยเจอตัวจริง"