เสี่ยวจวินรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อแฟนสาวออนไลน์ของซืออี่เหิงมาก่อนหน้านี้แล้ว
วันนี้เขาอารมณ์ดีเลยหยิบสัญญาเช่าบ้านอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมาดู กวาดตาเพียงครั้งเดียวก็เห็นชื่อผู้เช่า
ชูอวี๋
ถ้าไม่ใช่แฟนของซืออี่เหิง แล้วจะเป็นใครไปได้อีก
เสิ่นชิงฮั่นหัวเราะเบาๆ “อยู่ที่ไหนล่ะ คงไม่ใช่บ้านนายหรอกใช่ไหม”
เสี่ยวจวินหัวเราะตาม “เสิ่นชิงฮั่น นายฉลาดขึ้นแล้วนะ แฟนออนไลน์ของพี่เหิงย้ายมาอยู่บ้านฉันแล้ว แถมอยู่ชั้นบนของพี่เหิงอีกต่างหาก ฉันปล่อยเช่าบ้านให้ชูอวี๋ไปแล้ว”
เสิ่นชิงฮั่นฟังจบ กลับหัวเราะไม่ออก “นายปล่อยเช่าให้ชูอวี๋ได้ยังไง”
เสี่ยวจวิน “ตอนที่ฉันปล่อยเช่าให้ชูอวี๋ ฉันยังไม่รู้ว่าเธอเป็นแฟนของซืออี่เหิงนี่ มิฉะนั้นฉันจะเอาค่าเช่าจากแฟนพี่เหิงได้ยังไง”
เสี่ยวจวิน “ว่านายคิดว่าพวกเขาอยู่ชั้นบนชั้นล่างเพื่อให้เจอกันง่ายๆ หรือเปล่า”
เสิ่นชิงฮั่นรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ น้ำเสียงก็เริ่มหงุดหงิด “ซืออี่เหิงไม่รู้เลยว่าชูอวี๋อยู่ที่ไหน”
เสี่ยวจวินเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ
เสี่ยวจวิน “ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็เข้าขากันดีนะ คราวที่แล้วฉันพูดถึงแฟนสาวของพี่เหิง พี่เหิงไม่พอใจถึงขั้นบล็อกฉันเลย นายไปบอกพี่เหิงทีสิ ว่าบอกแฟนออนไลน์ของเขาอยู่ชั้นบนบ้านเขา เผลอๆ คราวนี้ก็ได้เจอกันจริงๆ สักที”
เสิ่นชิงฮั่นยังคงหงุดหงิดเลยวางสายไปตรงๆ
บ้านที่อยู่ตรงข้ามกับบ้านของชูอวี๋คือบ้านของเขาเอง เขาเองก็เบื่อที่จะอยู่บ้านแล้ว ย้ายไปอยู่ที่นั่นก็ดี
เขาจะช่วยซืออี่เหิงสืบนิสัยใจคอของชูอวี๋ดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะบอกซืออี่เหิงไหมว่าชูอวี๋อยู่ที่ไหน
เสิ่นชิงฮั่น “พรุ่งนี้ฉันจะย้ายไปอยู่หมู่บ้านเดียวกับนายด้วย”