ตอนที่ 24 จะส่งเธอไปให้หมากินหรือไง?
ชูอวี๋ค่อย ๆ แตกสลาย มือที่พิมพ์ข้อความสั่นไปหมด เธอคิดว่าที่ซืออี่เหิงโอนเงินให้เธอไม่หยุด ที่แท้ก็เพราะเธอรับเงินไปมากขึ้น เขาจะได้เพิ่มโทษให้หนักขึ้นสินะ?
ปลาน้อยแหวกว่าย: ฉันไม่ได้ไปยั่วเขาสักหน่อย
หรือว่าประโยคที่ให้ซืออี่เหิงไปเป็นหมาจะไปยั่วโมโหเขาเข้า
ปลาน้อยแหวกว่าย: อาจจะไปยั่วเขาเข้านิดหน่อยก็ได้
เสิ่นชิงฮั่น: เธอไปยั่วเขายังไง?
ปลาน้อยแหวกว่าย: ฉันบอกว่า ฉันชอบให้ซืออี่เหิงนอกบ้านเป็นพ่อ ในบ้านเป็นหมา……(o_ _)'☆
เสิ่นชิงฮั่น: โธ่เอ๊ย งั้นเธอจบแน่ เธอดันบอกทั้งว่าเขาแก่ ทั้งว่าเขาเป็นหมา แบบนี้ไม่เท่ากับว่าเขาเป็นหมาแก่เหรอ
ชูอวี๋เงียบไป เธอหมายความแบบนั้นหรือเปล่านะ?
ดูเหมือนเธอจะไม่ได้หมายความแบบนั้นนี่นา?
แต่เสิ่นชิงฮั่นมั่นใจขนาดนี้ หรือว่าซืออี่เหิงก็จะคิดว่าหมายความแบบนั้นเหมือนกัน
เสร็จแล้ว
เธอไม่ได้หมายความแบบนั้นจริง ๆ นะ ต่อไปจะไม่เล่นมุกอีกแล้ว ไม่มีใครเข้าใจความแอบสเตรกต์ของเธอเลยสักคน!
เสิ่นชิงฮั่น: เธอรู้ไหมว่าคนก่อนหน้านี้ที่บอกว่าซืออี่เหิงเป็นหมา จบลงยังไง?
ชูอวี๋กอดตัวเองแน่น สั่นเทา
ปลาน้อยแหวกว่าย: ไม่รู้สิ
เสิ่นชิงฮั่น: ก็คือเมียน้อยคนหนึ่งของพ่อซืออี่เหิง บอกว่าซืออี่เหิงเป็นลูกหมา เลยถูกซืออี่เหิงส่งไปให้หมากิน เมียน้อยคนนั้นถูกทรมานจนเสียสติ เลือดโชกตัว กระดูกไม่เหลือสักชิ้นที่ดี ฉันบอกเธอเลยนะ ช้ำเขียวช้ำม่วงเป็นปื้น ๆ แค่เห็นก็น่ากลัวแล้ว