บทที่ 25 หรือจะหนีไปเลยดี?
ชูอวี๋ไม่กล้าลืมตา สิ่งที่ควรมาถึงก็มาถึงจนได้
ซืออี่เหิงยังไม่มีทีท่าจะปล่อยเธอไป ไม่ไหวแล้ว หนีไปเลยดีกว่า
เอทีเอ็ม: ลิงก์กระดานสนทนา
เอทีเอ็ม: ดูโพสต์นี้สิ
ชูอวี๋เปิดโพสต์ที่กู้อวิ๋นจิ้งโพสต์ไว้ แล้วอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ
ใจความสำคัญของโพสต์คือ เธอเป็นหญิงหากินหน้าตาธรรมดา ไม่รู้ใช้วิธีอะไรถึงดูดเงินของซืออี่เหิงมาได้
ส่วนซืออี่เหิงคนโง่เขลานั่น ถึงขั้นแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่ารูปไหนเป็นรูปจากอินเทอร์เน็ต ถูกหญิงหากินฝีมือกระจอกอย่างเธอหลอกเอาเงินไปตั้งมากมาย
ชูอวี๋: “……”
หรือว่าซืออี่เหิงจะเชื่อเนื้อหาในโพสต์ เลยคิดจะจัดการเธอ?
กรรมตามสนองเร็วขนาดนี้เชียว
เถี่ยต้าน: 【ที่รัก นายห้ามยอมรับเด็ดขาด ซืออี่เหิงเรียกนายมาคุยเพื่อเผชิญหน้ากัน แปลว่ายังพอมีทางแก้】
เถี่ยต้าน: 【ส่งข้อความเสียงไปคุยกับซืออี่เหิงสิ ร้องไห้เรียกน้ำตาหน่อย เร็วเข้า รีบแสดงเลย】
ชูอวี๋ปรับอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่งคำเชิญโทรหาซืออี่เหิงไป อีกฝ่ายกดรับแทบจะทันที
“พี่คะ พวกเขาใส่ร้ายหนู”
“หนูไม่ได้เอารูปจากอินเทอร์เน็ตมาหลอกพี่”
“พวกเขาแค่อิจฉาพี่”
เสียงของเด็กสาวแผ่วเบาและนุ่มนวล เจือเสียงสะอื้นบาง ๆ อย่างอ่อนแอ
ซืออี่เหิง: “พวกเขาอิจฉาฉันเรื่องอะไร?”
ชูอวี๋พูดเสียงเบา “อิจฉาที่พี่มีแฟนดี ๆ อย่างหนูไงคะ อิจฉาที่พี่มีคนรัก พวกเขาโสดจนคลั่ง เลยอิจฉาความรักของพี่กับหนู”