แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่ตาย ท่อนล่างราวกับไม่รู้ว่าร่างกายถูกแยกออกจากกันไปแล้ว ยังคงอยู่ในท่าเดิม ก่อนจะล้มลงกับพื้นในชั่วพริบตา
ศพจมน้ำชั้นยอดอีกตัวพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว กรงเล็บทั้งห้าจิกทะลุรอยแยกเข้าไป แล้วคว้านเนื้อเลือดที่เน่าเปื่อยข้างในอย่างแรง
ถึงขั้นควักสิ่งที่อยู่ข้างในออกมาอย่างโหดเหี้ยม ราวกับกำลังควักเครื่องใน
เย่โว่ไม่เชื่อหรอกว่าโดนคว้านเละขนาดนี้แล้วยังจะมีชีวิตอยู่ได้!
แน่นอนว่าเธอเบือนหน้าหนีเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกสะอิดสะเอียน
รอจนศพจมน้ำชั้นยอดควักมันออกมาได้เกือบหมด เย่โว่ถึงค่อยเหลือบมอง
แต่เนื้อที่ตามหลักแล้วควรตายสนิทกลับยังขยับยุกยิก
ศพจมน้ำชั้นยอดเหวี่ยงหมัดกระหน่ำทุบลงไปทีละหมัด บดขยี้มันจนแหลกละเอียด!
แต่เศษเนื้อก็ยังขยับยุกยิกอยู่ดี
“นี่มันตัวบ้าอะไรกันวะ?”
เย่โว่สบถอย่างอดไม่ได้ “อึดกว่าแมลงสาบอีก”
แต่โชคดีที่หลังถูกบดขยี้ ความอันตรายลดลงไปมาก นอกจากทำให้คนคลื่นไส้แล้วก็ไม่มีอันตรายอะไร
แถม...
ฉัวะ!
หลังศพจมน้ำชั้นยอดบดเศษเนื้อเสร็จ เต่าหุ้มเกราะตัวหนึ่งก็ฉวยจังหวะที่มันไม่ทันระวัง แทงทวนทะลุอกของศพจมน้ำชั้นยอด
ดวงตาแดงฉานข้างเดียวของศพจมน้ำชั้นยอดเบิกกว้าง มันหันกลับมาคว้าทวนไว้ แล้วกระชากออกอย่างไม่เกรงใจ
ฉัวะ! เลือดสีคล้ำกระเซ็นไปทั่ว ทิ้งรูเลือดไว้หนึ่งรู
แต่เมื่อเสียงพิณลูบผ่าน เนื้อหนังกลับงอกขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง พริบตาเดียวก็สมานกลับเป็นดังเดิม