แต่ฮาตีคซือกลับเป็นเหมือนเครื่องจักรสังหารไร้หัวใจ ไม่คิดปรานีต่อสตรีแม้แต่น้อย
กระบี่ยาวสีดำสนิทห่อหุ้มด้วยไอหมอกดำอัปมงคล เขากระทืบปลายรองเท้าเกราะ เตรียมพุ่งเข้าไปสังหารเย่โว่
เพียะ!
ศพจมน้ำชั้นยอดตัวหนึ่งกอดขาของมันไว้แน่น
ฮาตีคซือชะงัก ความสนใจหันกลับไป
เขาเตะส่งศพจมน้ำชั้นยอดตัวนั้นอย่างไม่ใส่ใจ ร่างของมันปลิวเหมือนลูกบอล
ตูม!
ร่างกระแทกกำแพงอย่างแรง จนผนังบุบเป็นหลุมใหญ่
หากไม่ใช่เพราะพลังของคลื่นน้ำขึ้นลงแห่งทะเลลวงยังคงหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ป่านนี้มันคงแหลกเป็นชิ้นไปแล้ว
แต่มันก็ซื้อเวลาอันมีค่าไว้ได้ ศพเน่าเปื่อยตัวอื่นกับศพจมน้ำชั้นยอดต่างกรูกันเข้าใส่
เมื่อเทียบกับร่างสูงใหญ่ของมหันตภัยมรณะโลกันต์ พวกมันดูเหมือนเด็กกลุ่มหนึ่งกำลังรุมสู้กับผู้ใหญ่
“ฟู่~”
เย่โว่เพิ่งถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วบรรเลงท่วงทำนองต่อ
แต่ดวงตาสีแดงก่ำใต้หน้ากากเกราะของฮาตีคซือกลับจ้องเธอเขม็ง
แม้จะมีศพจมน้ำชั้นยอดสองตัวเกาะอยู่บนมือที่ถือกระบี่ เขาก็ยังฟันกระบี่ได้โดยไม่ติดขัด!
“ฮึ!”
เสียงคำรามต่ำทุ้มดังขึ้น กระบี่ยักษ์สีดำสนิทถูกหมอกดำโอบล้อม ตัวกระบี่ค่อย ๆ ยืดยาวออกไป พร้อมต่อเติมส่วนที่ยื่นออกมาอีกครึ่งหนึ่งด้วยไอหมอกดำ
“ฟัน!”
ฮาตีคซือตะโกนเสียงต่ำ ก่อนฟันกระบี่ออกไปอย่างหนักหน่วง!
ฟึ่บ!
ปราณกระบี่สีดำมืดสายหนึ่งแหวกอากาศ ฟันกวาดออกไปในแนวราบ!
รูม่านตาของเย่โว่หดแคบ เธอยกมือเรียกหม้อหลอมปีศาจออกมาโดยสัญชาตญาณ ให้มันตั้งขวางอยู่เบื้องหน้า!
แม้หม้อหลอมปีศาจจะไม่ใช่อุปกรณ์ป้องกัน แต่ในฐานะอุปกรณ์สีม่วง พลังป้องกันของมันก็ยังไว้ใจได้