“พรวด!”
ร่างหนึ่งร่วงลงมาจากกลางอากาศ อาบชุ่มไปด้วยเลือด
เจียงเทียนหันไปตามเสียง รูม่านตาหดเล็กลง
คนที่ร่วงลงมาคือหญิงสาวจากหอเจินอู่ ซึ่งเป็นคนนำทางให้พวกเขาเมื่อวานนี้!
ใบหน้าของเธอซีดขาว ลมหายใจอ่อนแรงถึงขีดสุด
ตราสัญลักษณ์หอเจินอู่บนหน้าอกถูกเลือดชุ่มจนแดงฉาน
ผู้พิทักษ์ใหญ่ที่ต่อสู้กับเธอฉวยโอกาสไล่โจมตีต่อทันที
เขาฟาดฝ่ามือออกไป รอยประทับฝ่ามือสีแดงคล้ำกระแทกร่างเธออย่างจัง
“อ๊า!”
หญิงสาวกรีดร้อง ร่างทั้งร่างกระเด็นถอยไป
ก่อนจะกระแทกพื้นอย่างแรงอยู่ไกลออกไป
ฝุ่นฟุ้งกระจาย เศษหินปลิวว่อน
เธอพยายามดิ้นรนลุกขึ้น
แต่บาดแผลหนักเกินไป จนแทบไม่มีแรงยกมือ
หมดความสามารถในการต่อสู้โดยสิ้นเชิง
“ไม่จริงมั้ง...”
“คนของหอเจินอู่อ่อนหัดขนาดนี้เลยเหรอ?”
เจียงเทียนอดบ่นในใจไม่ได้
อย่างไรก็เป็นคนของขุมกำลังระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์นะ
ทำไมถึงโดนเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัสได้ง่ายขนาดนี้?
แต่เขาไม่มีเวลาคิดมาก
เพราะความพ่ายแพ้ของหญิงสาวจากหอเจินอู่ ทำให้สมดุลของสนามรบพลิกผันทันที
ผู้พิทักษ์ใหญ่จากลัทธิวันสิ้นโลกจึงมีโอกาสลงมือ
เขาประสานมือกับผู้พิทักษ์ใหญ่อีกคนที่อยู่ข้างกาย แล้วพุ่งเข้าใส่ศิษย์ขั้นแปดของหอเจินอู่ที่อยู่อีกฝั่ง
ทั้งสองร่วมมือกันโจมตีอย่างดุดันราวคลื่นโถม
ศิษย์หอเจินอู่คนนั้นถูกซัดจนถอยร่นไม่เป็นขบวนในพริบตา
เขาถูกโจมตีหลายครั้งติด ๆ กัน เลือดสาดกระเซ็น
“บัดซบ!”
ศิษย์คนนั้นกัดฟันตวาด แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ปรมาจารย์ขั้นแปดไม่เหมือนผู้ฝึกยุทธ์ขั้นต่ำ
เมื่อมาถึงระดับนี้ ความได้เปรียบด้านร่างกายจะลดลงอย่างมาก
เว้นแต่จะมีความเชี่ยวชาญโดดเด่นในด้านอื่น
อย่างเช่นเข้าใจเจตจำนงกระบี่