เจียงเทียนได้ยินเช่นนั้น ก็เพียงเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างเรียบเฉย
“ไม่ต้องมากพิธี”
น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งดุจผิวน้ำ ปราศจากความแปรปรวนแม้แต่น้อย
จากนั้น เขาก็กวาดตามองคนที่อยู่ตรงนั้น
“อยู่ข้างฉัน ฉันจะคุ้มครองพวกคุณให้ปลอดภัย”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ เหล่าศิษย์หอเจินอู่ต่างชะงักไป
ก่อนที่แววตาจะเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด
“ครับ!”
ทุกคนขานรับพร้อมกัน เสียงดังฟังชัดและเป็นระเบียบ
ต้องรู้ว่า ก่อนเข้ามาในแดนลับ
พวกเขายังไม่พอใจที่ซูชิงเสวี่ยจัดให้เจียงเทียนคอยดูแลพวกตนอยู่เลย
แต่พอมานึกย้อนดูตอนนี้
พวกเขาอยากตบปากตัวเองในตอนนั้นแรง ๆ สักหลายฉาด
ผู้แข็งแกร่งจากเขตทหารผู้นี้ เป็นมังกรยักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ห้วงลึกอย่างชัดเจน!
ชั่วขณะนั้น เหล่าศิษย์หอเจินอู่ก็เข้ามารายล้อมเจียงเทียน
ต่างคนต่างยืดอกตั้งตรงอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
ขณะเดียวกัน
ณ ยอดเขาด้านนอก
ม่านแสงขนาดมหึมาลอยอยู่กลางอากาศ สะท้อนภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ภายในแดนลับอย่างชัดเจน
ซูชิงเสวี่ยยืนอยู่หน้าม่านแสง มองภาพตรงหน้า
แล้วอดยิ้มบาง ๆ ไม่ได้
ตอนนั้นเธอตัดสินใจฝากศิษย์กลุ่มนี้ไว้กับเจียงเทียน นับว่าเลือกได้ถูกต้องจริง ๆ
แต่เมื่อนึกถึงเรื่องนี้
แววตาลึก ๆ ของซูชิงเสวี่ยกลับฉายความรู้สึกซับซ้อนวูบหนึ่งอย่างยากสังเกต
“น่าเสียดาย...”
เธอถอนใจเบา ๆ ในใจ
อาจารย์กำลังวางแผนการใหญ่ หอเจินอู่จึงไม่เหมาะจะรับคนใหม่ที่แข็งแกร่งเกินไป
ไม่อย่างนั้น เธอก็อยากดึงเจียงเทียนเข้ามาอยู่ใต้สังกัดหอเจินอู่เหมือนกัน
ขณะเดียวกัน
ภายในแดนลับต้นไม้เทพ
เมื่อผลกายาทั้ง 20 ผลถูกเก็บไปจนหมด