ไป๋อวี่เหยามองภาพตรงหน้า ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
เมื่อได้ยินเจียงเทียนพึมพำ เธอก็หันมามองเขา ก่อนยกมุมปากขึ้น
“คุณปู่เจียง ยังไงบ้านคุณก็อยู่ไม่ไกลนี่คะ”
“ถ้าว่างก็แวะมาเดินเล่นได้นะคะ”
เจียงเทียนยิ้มแล้วพยักหน้า
“ได้สิ ตาแก่ว่างเมื่อไรก็จะมาเยี่ยม”
พูดจบ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงขยับความคิด
หยิบคัมภีร์เก่าเหลืองเล่มหนึ่งออกจากแหวนมิติแล้วยื่นให้เธอ
“สาวน้อยไป๋ นี่เป็นเคล็ดวิชาที่เน้นฝึกฝนร่างกายโดยเฉพาะ”
“ถ้ามีเวลา ก็ลองฝึกดูได้”
ไป๋อวี่เหยารับคัมภีร์มา ก้มมองหน้าปก
“เคล็ดกายาทองคำสิบผลัด?”
เธอชะงักเล็กน้อย ก่อนดวงตาจะเป็นประกายขึ้นทันที
เคล็ดวิชาที่เน้นฝึกฝนร่างกายโดยเฉพาะนั้นหาได้ยากยิ่งบนดาวโลก
แต่ละเล่มล้วนมีมูลค่าสูง นักยุทธ์ทั่วไปแทบไม่มีโอกาสได้สัมผัส
แต่เจียงเทียนกลับยื่นมันให้เธออย่างง่ายดาย
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้
ไป๋อวี่เหยาก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วเก็บคัมภีร์ไว้แนบอกอย่างระมัดระวัง
“คุณปู่เจียง วางใจเถอะค่ะ ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน!”
“ดี”
“อย่ามัวเสียเวลา รีบเข้าไปเถอะ”
เมื่อเจียงเทียนเร่งเธอ
ไป๋อวี่เหยาก็โบกมือลาเจียงเทียน ก่อนหันหลังวิ่งเหยาะ ๆ ไปทางประตูมหาวิทยาลัย
“คุณปู่เจียง แล้วพบกันนะคะ!”
เฉิงอิงเดินตามอยู่ข้างเธอ ทั้งสองเดินเคียงกันเข้าไปในมหาวิทยาลัย
เจียงเทียนมองส่งแผ่นหลังของเธอจนลับหายไปในส่วนลึกของมหาวิทยาลัย จากนั้นจึงละสายตาแล้วกลับขึ้นรถ
“ไปกันเถอะ”
“ผมจะพาคุณไปกองตรวจการณ์เมืองประจำมณฑลเจียงหนาน”
เย่เจิ้นที่นั่งอยู่เบาะหน้าขึ้นไปประจำตำแหน่งคนขับแล้ว