อีกด้านหนึ่ง
เว่ยเฉิงหยุดไปครู่หนึ่ง รอจนเสียงปรบมือสงบลง ก่อนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“เรื่องที่สอง”
“จ้าวหมิง หรือหลินเซวียน ผู้ต้องหาคนสำคัญที่ถูกประกาศจับ ถูกหัวหน้าหน่วยเจียงสังหารที่เมืองไป๋เหอแล้ว”
ทันทีที่คำพูดนี้จบลง
สีหน้าของคนไม่น้อยในห้องโถงก็เปลี่ยนไปทันที
แววตาที่เดิมมองมาด้วยความพินิจและดูแคลน พลันแฝงความเคร่งขรึมขึ้นมาหลายส่วน
“อะไรนะ? จ้าวหมิงตายแล้วหรือ?”
ใครบางคนอุทานเสียงเบา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“จ้าวหมิงที่เคยฝึกวิชาบำเพ็ญร่างกายคนนั้นน่ะหรือ?”
“แม้แต่นักสู้ขั้นเจ็ดช่วงต้นทั่วไปก็ยังรั้งเขาไว้ไม่อยู่”
“หัวหน้าหน่วยคนใหม่ฆ่าเขาได้จริง ๆ หรือ?”
“ดูท่าหัวหน้าหน่วยที่ถูกส่งมาประจำการคนนี้จะไม่ธรรมดาเลยนะ”
เสียงกระซิบกระซาบแพร่กระจายไปทั่วห้องโถง
ชื่อเสียงของจ้าวหมิงเป็นที่รู้จักไปทั่วมณฑลเจียงหนาน
ชายผู้นี้ถูกประกาศจับมาหลายปี การปิดล้อมจับกุมหลายครั้งก็ยังไม่อาจควบคุมตัวได้
แต่ตอนนี้ เจียงเทียนกลับสังหารเขาด้วยกระบี่
ความแข็งแกร่งระดับนี้มากพอให้ทุกคนประเมินหัวหน้าหน่วยคนใหม่เสียใหม่
เว่ยเฉิงมองปฏิกิริยาของคนด้านล่าง มุมปากเผยรอยยิ้มพึงพอใจ
เขากระแอมเบา ๆ ก่อนกล่าวต่อ
“ครั้งนี้หัวหน้าหน่วยเจียงมีความดีความชอบอย่างยิ่ง”
“หลังจากผู้บริหารระดับสูงของกองตรวจการณ์เมืองหารือกันแล้ว จึงตัดสินใจมอบแต้มความดีความชอบ 7,000 แต้มเป็นรางวัล”
สิ้นเสียง
ทั่วทั้งห้องโถงราวกับมีระเบิดถูกโยนลงมา
“7,000 แต้ม?!”
“ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า?!”
“ฉันทำงานมาตั้ง 3 ปี แต้มที่สะสมได้ยังไม่ถึง 2,000 เลย!”
“แต้มความดีความชอบ 7,000 แต้ม นี่มันจะมากเกินไปแล้ว!”