เมื่อเจียงเทียนมาถึงสนามฝึกยุทธ์ของมหาวิทยาลัย
ที่นี่ก็มีผู้คนส่งเสียงอื้ออึงเต็มไปหมดแล้ว
ในฐานะงานใหญ่ประจำปี
ไม่เพียงมหาวิทยาลัยยุทธ์ไป๋เหอจะให้ความสำคัญกับการประลองใหญ่ระหว่างสถาบันอย่างมาก
เมืองไป๋เหอก็เช่นกัน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจากกองตรวจการณ์เมืองล้อมสนามฝึกยุทธ์ไว้หลายชั้น
แม้แต่แมลงวันสักตัวยังบินเข้าไปไม่ได้
เจียงเทียนฝ่าฝูงชนที่เบียดเสียดไปยังอัฒจันทร์ แล้วเลือกนั่งที่นั่งแถวหน้า
เพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงพูดคุยอย่างตื่นเต้นดังมาจากรอบข้าง
“รีบดูเร็ว! นั่นทีมจากมหาวิทยาลัยยุทธ์เทียนหนาน!”
“คนที่เดินนำอยู่คือโจวหมิงอวี่ นักศึกษาใหม่ชั้นยอดของมหาวิทยาลัยพวกเขา”
“ได้ยินว่าเขาติดอยู่ที่ขั้นสองระยะกลางมาหนึ่งถึงสองเดือนแล้ว ไม่รู้ว่าทะลวงขั้นได้หรือยัง”
เจียงเทียนมองไปตามเสียง
เห็นทีมที่สวมชุดประจำทีมสีน้ำเงินเข้มกำลังเดินเข้าสู่สนาม
คนที่นำทีมเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง
หว่างคิ้วแผ่กลิ่นอายคมกริบ
ฝีเท้ามั่นคงหนักแน่น เห็นได้ชัดว่ารากฐานแน่นหนา
เจียงเทียนเพ่งมองเล็กน้อย ก็มองระดับพลังของอีกฝ่ายออกในแวบเดียว
“ขั้นสองช่วงปลาย”
“นับว่ามีฝีมืออยู่บ้าง”
เขายังพูดไม่ทันจบ อัฒจันทร์ก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกระลอก
“ดูทางนั้นสิ!”
“ทีมจากมหาวิทยาลัยยุทธ์เป่ยชวนกับมหาวิทยาลัยยุทธ์ซีหลินมาแล้ว!”
“นักศึกษาใหม่ชั้นยอดของพวกเขา จ้าวเถี่ยซานกับหลินเยี่ยนก็มาด้วย!”
“ได้ยินว่าสองคนนั้นอยู่ขั้นสองระยะกลางเหมือนกัน!”
อีกสองทีมเดินเข้าสู่สนามจากทางเข้าอีกด้าน